Odezwa Jana Henryka Dąbrowskiego i Józefa Wybickiego do Polaków, 1806 r.

Polacy!
Napoleon Wielki, Niezwyciężony, wchodzi w trzykroć sto tysięcy wojska do Polski. Nie zgłębiajmy tajemnic zamysłów, starajmy się być godnemi jego wspaniałości.
Obaczę (powiedział nam), obaczę, jeżeli Polacy godni są być Narodem. Idę do Poznania, tam się pierwsze moje zawiążą wyobrażenia o jego wartości. [...]
Od was więc zawisło istnąć i mieć ojczyznę: was zemściciel [...] się zjawił. Zabiegajmy mu drogę z stron wszystkich, tak jak osierocone dzieci rzucają się na łono ojca. Przynoście mu wasze serca i odwagę wrodzoną Polakom. Powstańcie i przekonajcie go, iż gotowi jesteście
i krew toczyć na odzyskanie ojczyzny. Wie, że jesteście rozbrojeni. Broń i oręż z rąk jego otrzymacie.

Oceń, jak Napoleon po zawarciu pokoju w Tylży zrealizował obietnice złożone Polakom.