Oceń, czy oba źródła zawierają podobną interpretację celów polskiej ofensywy na Ukrainie w 1920 r. Odpowiedź uzasadnij.

Źródło 1. Odezwa Ogólnorosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego i Rady Komisarzy Ludowych, kwiecień 1920 r.
Do wszystkich robotników, chłopów i uczciwych obywateli Rosji! […] Wojska polskich obszarników i kapitalistów zagarnęły […] Żytomierz i zagrażają Kijowowi. […] Mało tego, […] rząd polski otwarcie mówi o zamiarze zagarnięcia całej Ukrainy, aby ją przekazać dyrektoriatowi Petlury. […] Polski pokój – oznacza całkowite ujarzmienie nie tylko litewskich, białoruskich, ale i ukraińskich robotników i chłopów i milionów czysto rosyjskiej ludności. Nad nimi wszystkimi ma zamiar panować […] polski żandarm. […] Na podstawie: A.J. Leinwand, Czerwonym młotem w orła białego. Propaganda sowiecka w wojnie z Polską 1919–1920, Warszawa 2008, s. 100–101.

Źródło 2. Fragment przemówienia Józefa Piłsudskiego, maj 1920 r.
Polska i Ukraina przeżyły ciężką niewolę. […] Niewola i prześladowanie były stałym udziałem obydwu krajów. […] I w błysku naszych bagnetów i naszych szabel nie powinniście widzieć nowego narzucania cudzej woli. Chcę, abyście w nim widzieli odbłysk swej wolności. Ataman wasz [Petlura] w pięknej swej odezwie obiecał zwołać jak najprędzej wolny sejm w wolnej Ukrainie. Szczęśliwym będę, kiedy nie ja – mały sługa swego narodu – ale przedstawiciele sejmu polskiego i ukraińskiego ustanowią wspólną płaszczyznę porozumienia.
J. Piłsudski, Wybór pism, Wrocław 1999, s. 192–193.