Obyczaje Hunów Ammianus Marcellinus, Historia rzymska

Budowy są krępej i silnej, karki mają grube; przeraźliwie brzyd­cy i koślawi, przypominają bestie dwunogie albo owe z grubsza ciosane słupy o ludzkich obliczach przy poręczach mostów. Nie potrzebują ani ognia, ani też przypraw do jedzenia. Żywią się bowiem korzeniami roślin dziko rosnących i półsurowym mięsem jakiegokolwiek zwierzęcia; podkładają kawałki pomię­dzy uda swoje a grzbiet konia i tak je nieco ogrzewają. […] Odzież ich to szaty lniane albo zszyte ze skór myszy leśnych; a nie mają innej sukni na użytek domowy, innej zaś wyjściowej. Gdy raz włożą na szyję koszulę barwy szarej, nie wcześniej ją zdejmą lub zmienią, póki sama się nie rozpadnie na kawałki brudu. Głowy przykrywają okrągłymi czapkami, mocno owłosione nogi skórami koźlimi, a buty ich, nie obro­bione na żadnym kopycie, nie pozwalają im stanąć swobodnie. Dlatego też niezbyt się nadają do walki pieszej; są rzeczywi­ście przytwierdzeni do swych koni, wytrzymałych wprawdzie, lecz szpetnych. Siadają na nich niekiedy po kobiecemu i tak załatwiają wszelkie sprawy codzienne. Spędzają na koniu dni i noce; kupują i sprzedają, jedzą i piją, a pochyleni nad kar­kiem zwierzęcia zapadają w sen głęboki. […] Nie są poddani żadnym surowym rządom królewskim, wystarcza im czasowe przywództwo moż­nych. […] W bi­twach uderzają klinem, wyjąc przy tym dziko głosami różnymi. Niesłychanie szybcy i zwinni, potrafią umyślnie rozproszyć się po to, by nagle zaatakować; a ponieważ nie posuwają się w zwar­tych szykach, mogą rozbiegać się na wszystkie strony i doko­nywać rzezi na szerokich obszarach. Nie widzi się natomiast nigdy, by szturmowali umocnienia lub rabowali obóz nieprzyjacielski; tak bardzo zależy im na chyżości. Wojownicy to niebezpieczni. Najpierw, jeszcze z daleka, ciskają dzidy o kościanych ostrzach, dobrze przytwierdzonych sztuką zadziwiającą. Potem od razu przemierzają galopem przestrzeń, co dzieli ich od przeciwnika, i walczą wręcz z żelazem, z całkowitą pogardą własnego życia. A kiedy wróg całą uwagę skupia tylko na ostrzu oręża, niespodziewanie zarzucają nań skręcone powrozy; tak skrępowany nie może już w ogóle się poruszać.

Pytanie: Znajdź jak najwięcej informacji w tym tekście o Hunach?