Wiktor Emanuel II - (żył w latach 1820-1878), syn Karola Alberta i Marii Teresy, król Sardynii z dynastii sabaudzkiej w latach 1849-1861, od 1861 r. pierwszy król zjednoczonych Włoch. W 1859 r. na czele armii piemonckiej pokonał Austriaków, w 1860 r. połączył swoje siły z oddziałam G. Garibaldiego, co umożliwiło zjednoczenie Włoch i doprowadziło do utworzenia Królestwa Włoskiego. W 1866 r. do Królestwa Włoskiego przyłączył Wenecję, a w 1870 r. Rzym.

Camillo Cavour - (żył w latach 1810-1861), hrabia, wybitny polityk włoski. W 1847 r. założył pismo „Il Risorgimento”. W latach 1852-1859 był premierem i ministrem spraw zagranicznych Królestwa Sardynii. Pozyskał poparcie Francji i Anglii dla idei zjednoczenia Włoch i pomoc militarną Francji podczas wojny z Austrią w 1859 r.. Po krótkiej przerwie w 1860 r. ponownie został premierem i przyłączył do Piemontu: Parmę, Modenę, Toskanię i Romanię, a na mocy traktatu w Turynie oddał Francji - Sabaudię i Niceę w zamian za Lombardię. Po proklamowaniu w 1861 r. Królestwa Włoch został jego premierem.

Giuseppe Garibaldi - (żył w latach 1807-1882) – włoski generał, bojownik o zjednoczenie Włoch. Działał we włoskim ruchu narodowym risorgimento, od 1833 r. należał do organizacji Mazziniego Młode Włochy. Za udział w nieudanym powstaniu sabaudzkim został zaocznie skazany na śmierć, uciekł do Ameryki Południowej, gdzie został najemnym żołnierzem. Do Włoch wrócił podczas rewolucji w 1848 r. i wstąpił do armii Karola Alberta Sabaudzkiego. Dowodził obroną Rzymu przed Francuzami, a następnie przyłączył się do rewolucji w Wenecji, uczestniczył w wojnie austriacko-włosko-francuskiej i w 1859 r. odniósł zwycięstwo pod Varese. W 1860 r. dowodził wyprawą tysiąca czerwonych koszul i podbił Sycylię i Neapol, przyłączając je do Włoch. W 1862 r. przeprowadził nieudaną próbę zdobycia Rzymu. W 1866 r. uczestniczył w wojnie włosko-austriackiej, a w 1867 r. wkroczył do Państwa Kościelnego i zajął Rzym. W wojnie francusko-pruskiej w 1871 r. walczył po stronie Francji.