Na podstawie tekstu i własnej wiedzy rozstrzygnij, które spośród zdań podanych w tabeli są fałszywe. Wpisz obok tych zdań słowo fałsz.

1. Rzymianie nie prowadzili handlu z ludami uznawanymi przez nich za barbarzyńców.
2. W czasach pierwszych chrześcijan Rzymianie nie znali jeszcze bursztynu.
3. Imperium rzymskie utrzymywało kontakty handlowe z mieszkańcami trzech kontynentów: Europy, Azji, Afryki.
4. W okresie republiki Rzymianie płacili Chińczykom za jedwab jedynie szlachetnymi kruszcami.
5. Jedwab sprowadzano do Rzymu w okresie republiki, korzystając zarówno z lądowego, jak i morskiego jedwabnego szlaku.
6. Ekspansja terytorialna cesarstwa chińskiego w II w. p.n.e. przyczyniła się do rozwoju handlu jedwabiem.

Cesarstwo rzymskie większość surowców posiadało w swych granicach. Nieliczne trzeba było sprowadzać zza granicy imperium. Były to: bursztyn, kość słoniowa, kadzidło, pieprz i jedwab. Kadzidło sprowadzano z południowej Arabii, kość słoniową z Afryki, pieprz z Indii, a bursztyn przybywał z południowych wybrzeży Bałtyku. Znana jest wyprawa Rzymian po bursztyn dokonana za panowania Nerona. Natomiast produkcja jedwabiu do końca czasów antycznych pozostawała monopolem chińskim. W 114 r. p.n.e. cesarstwo chińskie opanowało nowe tereny na zachodzie, dzięki czemu droga lądowa dla karawan z jedwabiem w kierunku Morza Śródziemnego została otwarta. Początkowo srebro i złoto były jedyną zapłatą za sprowadzany jedwab. Dopiero później, od II w. n.e., gdy nawiązano kontakty z Chinami drogą morską, zainteresowano się tam kolorowym szkłem dostarczanym z obszaru imperium rzymskiego.
[w:] A. Piskozub, Transport w dziejach cywilizacji, Toruń 1998, s. 77–78.