Jednostki polskie u boku Armii Czerwonej:

1. Dywizja Piechoty im. Tadeusza Kościuszki została utworzona w ZSRR w 1943 r., po ewakuacji armii gen. Władysława Andersa. Dowództwo objął płk. Zygmunt Berling. Jednostka brała udział w bitwie pod Lenino (12 - 13 X 1943 r.), gdzie poniosła bardzo duże straty. Po wycofaniu z frontu włączono ją w skład 1. Armii Wojska Polskiego.
1. Armia Wojska Polskiego - została utworzona na wschodnich ziemiach II RP w 1944 r. Jej dowódcą został gen. Zygmunt Berling. Wzięła udział w przejmowaniu ziem polskich z rąk niemieckich, walkach na Pomorzu oraz w operacji berlińskiej.
2. Armia Wojska Polskiego - została sformowana w Polsce jesienią 1944 r. Na jej czele stanął gen. Karol Świerczewski. W 1945 r. 2 Armia WP uczestniczyła w walach na ziemiach niemieckich (operacja łużycka) oraz w Czechach (operacja praska).

Armia gen. Władysława Andersa:

Po połączeniu armii gen. Andersa z innymi polskimi oddziałami stacjonującymi na Bliskim Wschodzie utworzono 2. Korpus Polski, który uczestniczył w walkach prowadzonych we Włoszech, m.in. w bitwach pod Monte Cassino(1944 r.) i Bolonią (1945 r.)

Polskie siły zbrojne walczące na Zachodzie Europy:

1. Dywizja Pancerna - dowodzona przez gen. Stanisława Maczka wzięła udział m.in. w bitwie pod Falaise, wyzwalaniu Belgii i Holandii. Pod koniec wojny walczyli na terenie Niemiec.
1. Samodzielna Brygada Spadochronowa - dowodzona przez gen. Stanisława Sosabowskiego. Została skierowana do Holandii, gdzie podczas operacji "Market Garden" brała udział w desancie pod Arnherm (wrzesień 1944 r.) i poniosła wielkie straty.
Polskie Siły Powietrzne - Dywizjony 302 i 303 brały udział w bitwie powietrznej o Anglię. Pod koniec wojny w siłach aliantów znajdowało się aż 15 polskich dywizjonów - myśliwskich, bombowych i rozpoznawczych.
Polska Marynarka Wojenna - polskie okręty brały udział niemal we wszystkich najważniejszych operacjach morskich aliantów - m.in. w bitwie o Atlantyk, w konwojach do Archangielska i Murmańska, lądowaniu w Afryce, we Włoszech i w Normandii.