Manifest Wilhelma I o przyjęciu korony cesarskiej (1871 r.)

My, Wilhelm, z Bożej laski król pruski, skoro niemieccy książęta i Wolne Miasta wystosowały do nas jednomyślne wezwanie, abyśmy spoczywającą od przeszło 60 lat cesarską godność niemiecką wznowili i przyjęli, i skoro w konstytucji Związku Niemieckiego odpowiednie postanowienia zostały przewidziane, przeto niniejszym ogłaszamy, że uznaliśmy za obowiązek względem wspólnej Ojczyzny pójść za tem wezwaniem związkowych niemieckich książąt i Miast, przyjąć godność cesarską. W myśl tego My i Nasi Następcy na tronie pruskim będziemy odtąd we wszystkich Naszych stosunkach i sprawach państwa niemieckiego nosili tytuł cesarski, a w Bogu Nasza nadzieja, że dane będzie narodowi niemieckiemu Ojczyzną pod znakiem jej dawne świetności poprowadzić ku błogiej przyszłości.
Godność cesarską przyjmujemy w poczuciu obowiązku, aby z niemiecką wiernością praw państwa i jego członków chronić, pokoju strzec, niezawisłość Niemiec, opartej na zjednoczonej sile ich ludu, bronić. Przyjmujemy ją w nadziei, że ludowi niemieckiemu zapewnionem będzie owoce swych zaciętych i ofiarnych walk zbierać wśród trwałego pokoju i w granicach, które Ojczyźnie dają takie zabezpieczenie przeciw nowym napaściom Francji, jakiego od wieku nie miała. Oby Nam i Naszym na tronie cesarskim Następcom użyczył Bóg, abyśmy po wsze czasy byli pomnożycielami państwa niemieckiego, jednakowoż nie wojennymi podbojami, lecz dobrami i darami pokoju w dziedzinie narodowego dobrobytu, wolności i oświaty.

Wyjaśnij, do jakiej sytuacji nawiązuje autor, mówiąc: „abyśmy od 60 lat cesarską godność niemiecką wznowili”