Który polityk rzymski – Pompejusz czy Krassus – postępował zgodnie z zasadami przedstawionymi w źródle 1.? Odpowiedź uzasadnij.

Źródło 1. Kwintus Tulliusz Cyceron1, Mały poradnik wyborczy, 64 r. p.n.e. [fragment] Trzy są drogi szczególnie prowadzące do pozyskania ludzkiej przychylności i głosu
w wyborach – świadczenie przysług, budzenie nadziei oraz samorzutne szczere przywiązanie.[…] Staraj się […], by cała kampania wyborcza była pełna blasku, okazała, świetna, miła
ludowi, by odznaczała się wspaniałością i godnością. […] Hojność […] ma szerokie pole […].
Staraj się, by dostęp do ciebie był łatwy we dnie i w nocy, by nie tylko bramy domu stały
otworem, lecz także przystępne było spojrzenie i wyraz twarzy, które są niejako bramą duszy.
Gdy cię o coś proszą – zgadzaj się (jeżeli czegoś nie możesz spełnić, odmów w sposób
uprzejmy albo w ogóle nie odmawiaj). […] Obietnica jest czymś niepewnym, odnosi się do
przyszłości i do niewielu stosunkowo ludzi; natomiast odmowa zraża na pewno zaraz, i to
większą liczbę osób.

Na podstawie: J. Kwapisz, Jak wygrać wybory w Rzymie, [w:] „Mówią Wieki” 2003, nr 5, s. 19, 21, 22.
1 Kwintus Tulliusz Cyceron (102 p.n.e.–43 p.n.e.) – młodszy brat mówcy rzymskiego Marka Tulliusza Cycerona

Źródło 2. Plutarch, Żywoty sławnych mężów [fragment] Pompejusz ma powodzenie, jako wódz […] wszedł do senatu, a przez obywateli został
zaszczycony przydomkiem Magnus, tj. Wielki. […] Gdy był w Rzymie […], unikał tłumu i forum publicznego; niewielu potrzebującym
przychodził z pomocą. […] Krassus […] nie grał nieuchwytnego i nieprzystępnego, lecz obracał się ciągle wśród
potrzebujących jego pośrednictwa […]. I kiedy Cezar w charakterze pretora wybierał się do
Hiszpanii, a nie miał pieniędzy, to Krassus […] poręczył za niego sumą ośmiuset trzydziestu
talentów.
Na podstawie: G. Chomicki, S. Sprawski, Starożytność. Teksty źródłowe, komentarze i zagadnienia do
historii w szkole średniej, Kraków 1999, s. 252.