Które z poniższych zdań dotyczących źródeł 1. i 2. są prawdziwe, a które są fałszywe? Wstaw X w odpowiednie miejsca w tabeli.

Oba źródła powstały po zawarciu II pokoju toruńskiego.

Autorzy obu źródeł byli obecni podczas obrad soboru w Konstancji.

Autorzy obu źródeł prezentowali stanowisko antykrzyżackie.

Źródło 1. List Jana Husa do Władysława Jagiełły [fragment]
Gdy poseł od waszego majestatu […] przyniósł wieści o zwycięstwie i chwalebnym pokoju, tak wielką sercu memu sprawił radość, że jej ani pióro opisać, ani głos mój wyrazić tak jak się godzi nie jest w stanie. Wiem jednak, o najbardziej chrześcijański królu, że nie waszej dostojności potęga, ale najwyższego króla pokoju, Jezusa Chrystusa upokorzyła pychę waszych nieprzyjaciół, waszej czci wrogich i zawistnych. […] Gdzież są tedy owe dwa miecze nieprzyjaciół? Zaiste tymi samymi zostali obaleni, którymi przestraszyć chcieli pokornego. [...] Gdzie ich miecze, konie okute, ludzie pancerni, w których zaufali? Zaiste wszystko stracili.
Źródło: Teksty źródłowe do nauki historii w szkole, Warszawa 1960, nr 11, s. 20.

Źródło 2. Paweł Włodkowic, Traktat o władzy papieża i cesarza w stosunku do niewiernych [fragment]
Krzyżacy, walcząc z niewiernymi, nigdy nie prowadzili wojny sprawiedliwej […]. Tego rodzaju napad na niewiernych, zwłaszcza przedsięwzięty bez słusznej przyczyny, jest zaprzeczeniem miłości bliźniego […]. Bliźnimi naszymi są zaś zarówno chrześcijanie, jak i niewierni, bez różnicy […]. Nie wolno niewiernych przymuszać do przyjmowania wiary chrześcijańskiej zbrojnie lub opresją, gdyż ten sposób jest krzywdą dla bliźnich, a także i dlatego, że nie należy
robić rzeczy złych w celu osiągnięcia rzeczy dobrych […]. 
Źródło: Wiek V–XV w źródłach. Wybór tekstów źródłowych z propozycjami metodycznymi dla nauczycieli historii, studentów i uczniów, oprac. M. Sobańska-Bondaruk, S.B. Lenard, Warszawa 1999, s. 317–318.