Książę de Ligne, List do Katarzyny II, Wiedeń 12 lutego 1790 r. w: T. Cegielski, K. Zielińska, Pytania do przeszłości. Dzieje Nowożytne 1492-1815…, Warszawa 1999 r., s. 38-39 Nawiasem mówiąc, Pani, widziałem, jak odchodziło czterech wielkich władców i powiedziałbym, ku zawstydzeniu całej ludzkości, że opłakuje się ich nie dłużej niż rok; myśli o nich z życzliwością przez pierwsze poł roku, krytykuje przez następne. […] Dopiero za rok podróżnik powie: cóż za piękne budynki dla szkół, szpitali, więzień i zakładów wychowawczych! Właściciel manufaktury: ileż poparcia! Rolnik: on sam pracował! Heretyk: był naszym obrońcą. Kierownicy departamentów, szefowie biur powiedzą: był naszym najwyższym urzędnikiem i zarazem naszym nadzorcą; ministrowie: zabijał się dla państwa, którego, jak mówił, był pierwszym poddanym; chory powie: nieustannie nas odwiedzał; mieszczanin: upiększał nasze miasto placami i promenadami; wieśniak, sługa powiedzą: rozmawialiśmy z nim do woli; ojcowie rodzin: udzielał nam rad. […] Tak więc, Pani, zabawiam Cię opowiadaniem o życiu cesarza, a miałem zamiar opisać tylko jego śmierć.

O jakich reformach i działaniach Józefa II wspomina autor listu opisując reakcje jego poddanych?