Kongres wiedeński - obradował w latach 1814–1815, kongres międzynarodowy mający na celu dokonanie zmian ustrojowych i terytorialnych w Europie po upadku cesarza Napoleona I. Zwołany został z inicjatywy zwycięzców napoleońskiej Francji (Rosja, Wielka Brytania, Austria, Prusy) z udziałem przedstawicieli 16 większych państw europejskich. Faktycznie obradowali oraz decydowali przedstawiciele pięciu mocarstw: Wielkiej Brytanii, Francji, Austrii, Rosji i Prus.

Najważniejsze postanowienia kongresu wiedeńskiego:

Obrady kongresu wiedeńskiego zakończyły się podpisaniem aktu końcowego, na mocy którego wprowadzono w Europie nowy system polityczny opierający się na trzech podstawowych zasadach: restauracji, legitymizmu oraz równowagi europejskiej.
Zasada restauracji - w Europie przywrócono władzę dynastii sprzed wojen napoleońskich oraz rewolucji francuskiej. Na mocy tej zasady doszło do restauracji Burbonów we Francji, w Hiszpanii oraz Królestwie Obojga Sycylii.
Zasada legitymizmu - oznaczała nienaruszalność praw dynastii, gwarantowała prawo do dziedziczenia tronu, negowała prawo narodów do samostanowienia.
Zasada równowagi europejskiej - zakładała, że żadne mocarstwo kontynentalne nie może uzyskać przewagi nad pozostałymi.
Bawaria zrzekła się na rzecz Austrii - Tyrolu i Salzburg, w zamian otrzymała Palatynat Reński i Würzburg.
Austria zajęła Wenecję, Dalmację i Lombardię, objęła swoimi wpływami państwa północnych Włoch.
Prusy otrzymały Nadrenię, Westfalię, ziemie Pomorza wraz z Rugią oraz część Wielkopolski i Saksonii.
Rosja zagarnęła Finlandię i Besarabię, podporządkowała sobie większość ziem Księstwa Warszawskiego (Królestwo Polskie).
Utworzono Związek Niemiecki pod przewodnictwem Austrii, która pozostawała najsilniejszym państwem w Europie Środkowej.
Utrzymano rozbicie polityczne Włoch. Powstało Królestwo Obojga Sycylii oraz Królestwo Sardynii, zwane Piemontem.
Dokonano restauracji zlikwidowanego przez Napoleona Państwa Kościelnego.
W wyniku połączenia Belgii i Holandii utworzono Królestwo Niderlandów.
Zdecydowano, że z większości terenów Księstwa Warszawskiego zostanie utworzone Królestwo Polskie pod berłem Rosji. Pozostałe tereny dawnego księstwa, a także Toruń i Gdańsk, zostały włączone do Prus, a na terenie Wielkopolski utworzono Wielkie Księstwo Poznańskie. Kraków z przyległymi ziemiami przekształcono w Rzeczpospolitą Krakowską.