Jacques Necker
O rewolucji francuskiej
W dobie zwoływania Stanów Generalnych, nie wiem, czy kto przynajmniej rozważył dojrzale następstwa przywrócenia ich starożytnej tradycji pośrodku czasów nowych […]. Wszystkie dawniejsze zgromadzenia Stanów Generalnych, wyjąwszy czasy buntu, nie były nigdy zwoływane inaczej jak z własnej inicjatywy monarchów Francji i mogli oni nie bez słuszności uważać je za rodzaj rady bez znamion trwałości, którą rozwiązać mieli władzę wedle swej woli. Domagali się od tych Stanów zasiłków nadzwyczajnych, a w zamian pozwalali im składać zażalenia, których badanie odsuwali według swego widzimisię.[…] Stan trzeci miał czas zapomnieć, czym był jeszcze w początkach XIV wieku. Ten stan zdolnościami związał się ze wzrostem bogactw narodowych, a słyszał ustawicznie dowodzenia, że te bogactwa były podwaliną potęgi politycznej. Także oświecił się przez wprawę w pracy umysłowej i wykształcenie.

Jacques Necker, O rewolucji francuskiej, [w:] Grzegorz Chomicki, Leszek Śliwa, Wiek XIX. Teksty źródłowe. Tematy lekcji i zagadnienia do historii w szkole średniej, Kraków 2001, s. 23.
Polecenie 6
Po przeczytaniu fragmentu rozprawy Neckera odpowiedz na pytania.

Co – według genewskiego bankiera – zmieniło się w społeczeństwie francuskim do schyłku XVIII wieku?