Fragment Dziejów Polski nowożytnej (1936r.) autorstwa Władysława Konopczyńskiego (1880-1952), wybitnego historyka z okresu międzywojennego.

[…] za późno pod datą 1795 r. rozpamiętywać własne nasze zaniedbania […]. Polacy, celowo zatruwani jak żaden inny naród europejski, dźwignęli się własnym rozumem i szli do ocalenia może nie dość szybko, krokiem nie dość pewnym i wyliczonym, ale niezachwianym. Jeszcze jedno pokolenie, a nikt by nie poznał wnuków epoki saskiej. Jeżeli też przy zamknięciu tej trumny wskazane są jakieś rozważania ogólne, to obejmują one-obok okoliczności losowych – także rachunek sumienia, ale sumienna europejskiego, nie polskiego.

Przedstaw, jakie poglądy na upadek Rzeczypospolitej zaprezentował autor. Do której szkoły historycznej nawiązuje przytoczony fragment jego książki- krakowskiej czy warszawskiej? Podaj argument uzasadniający twoją odpowiedź