Do którego etapu rozwoju sarmatyzmu, wymienionego przez autorkę tekstu, można przyporządkować wykonanie odbiegającego od tradycyjnego wizerunku Witolda.

Źródło 1. Obraz z kościoła w Trokach

Źródło 2. Dwa fragmenty opracowania historycznego  
Tekst 1.   Sarmatyzacja szlacheckiego stroju i obyczaju przejawiała się w zamiłowaniu do futer [...] i [...] do jaskrawych zestawień kolorów. Stroje [...] szyto z kosztownych materiałów [...] oraz z futer. Właśnie w strojach, klejnotach [...], zapinkach, kitach z piór u czapek oraz w ozdobnej broni (szablach z rękojeściami wysadzanymi drogimi kamieniami) wyrażało się zamiłowanie szlachty polskiej, litewskiej i ruskiej do luksusu.  

Tekst 2.   Dopiero po II wojnie światowej zwrócono uwagę, że sarmatyzm jako zjawisko kulturowe nie był czymś stałym i niezmiennym, a jako ideologia był niespójny [...]. [Wewnętrzne] Sprzeczności narastały w trakcie ewolucji sarmatyzmu, przy czym na trzech jego etapach rozwoju dominowały różne aspekty: w XVI w. sarmacki wywód genealogiczny, w XVII w. – ideologia polityczna integrująca tzw. naród szlachecki, w XVIII w. – sarmacka obyczajowość, mentalność i gusty artystyczne [...].   Źródło: U. Augustyniak, Historia Polski 1572–1795, Warszawa 2008, s. 352–353, 359, 360.