Deklaracja Praw Narodu Angielskiego, 13 lutego 1689 r. Wszystko to pozostało w całkowitym i jawnym przeciwieństwie do znanych praw, statutów i wolności tego królestwa. [...] Przeto rzeczeni lordowie duchowni i świeccy oraz Izba Gmin, opierając się na odnośnych listach i wyborach, zebrali się obecnie jako pełne i wolne przedstawicielstwo tego narodu [...]. Na pierwszym miejscu oświadczają, jako to zwykli byli czynić ich przodkowie w podobnych wypadkach, gwoli obrony i zapewnienia swych starodawnych praw i wolności: 1. Że rzekoma władza zawieszania praw lub ich wykonywania na podstawie powagi królewskiej, a bez zgody parlamentu, jest bezprawiem. [...] 4. Ściąganie pieniędzy na użytek Korony pod pozorem prerogatywy królewskiej, a bez zezwolenia parlamentu, na dłuższy czas lub w inny sposób, aniżeli on zezwolił lub ma zezwolić jest bezprawiem. 5. Poddani mają prawo zanosić do króla petycje: wszelkie areszty i prześladowania za wnoszenie petycji są bezprawiem. 6. Tworzenie i utrzymywanie stałych armii w czasie pokoju bez zgody parlamentu jest sprzeczne z prawem. [...] 13. W celu wyrównania wszystkich krzywd, jako też naprawy, wzmocnienia i utrzymania praw, należy często zwoływać parlament. [...]

Wymień uprawnienia parlamentu angielskiego.