„Chociaż bowiem król polski Władysław nie wątpił, że z własnego rycerza zbierze silne i liczne wojsko, do sprowadzenia jednak obcych żołnierzy dał się nakłonić za nader zbawienną namową swoich polskich doradców […] Doradzali oni sprowadzenie silnych i licznych obcych posiłków do prowadzenia wojny z tego najbardziej względu, że gdyby zwycięstwo przypadło królowi, było rzeczą pewną, iż zwyciężeni będą musieli zapłacić zwycięzcom i żołd, i wszystko, czego zażądają. W przeciwnym zaś wypadku ci, co zginą, dostaną się do niewoli i zostaną pokonani, nie będą się domagać żołdu. Brano pod uwagę i ten wzgląd, by obce rycerstwo […] przekupione darami nie przeszło na stronę wroga, zwiększając jego siły. Długi był spór na ten temat między doradcami polskimi. Wojewoda bowiem krakowski Jan z Tarnowa doradzał, […]by nająć za pieniądze raczej własnych, niezobowiązanych do udziału w wojnie rycerzy, którzy jako wierniejsi ojczyźnie dołożą większych starań do odniesienia zwycięstwa. Przeważyło jednak zdanie ówczesnego marszałka Królestwa Polskiego Zbigniewa z Brzezia, że należy wyżej stawiać obcych, cudzoziemskich rycerzy i że to jest korzystniejsze dla Rzeczypospolitej. Bo gdyby zwyciężyli, to się ich wynagrodzi nie ze swoich zasobów ani ze skarbca Królestwa, ale rękami wrogów. A gdyby ich pokonano, to zabraknie i tych, którzy by mogli stawiać żądania, i tych, od których można by żądać”.

Przedstaw argumenty zwolenników zaciągnięcia na służbę obcych żołnierzy i racje tych, którzy opowiadali się za przyjęciem na służbę Polaków. Określ swoje zdanie na ten temat.