Cesarz, o którym mowa w tekście, to:
A. Aleksander I.
B. Aleksander II.
C. Mikołaj I.
D. Mikołaj II.

Działo się na posiedzeniu połączonych Izb Sejmowych […] w Warszawie. […] Długie cierpienia nasze znane światu całemu; […] Naród polski od wierności dziś
Panującemu uwalniają. […] Wyrzeczone na koniec przez samego Cesarza […] słowa, że
pierwszy z strony naszej wystrzał stanie się na zawsze zatracenia Polski hasłem, odejmując
nam wszelką sprostowania krzywd naszych nadzieję, nie zostawują jak rozpacz szlachetną.
Naród zatem polski, na Sejm zebrany, oświadcza: iż jest niepodległym ludem i że ma
prawo temu koronę polską oddać, którego godnym jej uzna.
T. Łepkowski, […], Warszawa 1987, s. 17.