3. Zapoznaj się z tekstem źródłowym i wykonaj polecenia.
Opinia Tadeusza Boya-Żeleńskiego z 1927 r. o radiofonii
W ocenie nowych zjawisk uderza mnie, że rozważa się je z punktu widzenia
współzawodnictwa, antagonizmu. Czy kino szkodzi teatrowi, czy radio zaszkodzi koncertom
symfonicznym? Wydaje mi się to dość powierzchowne: wszyscy ci pozorni antagoniści są
w istocie na dłuższą metę tylko sojusznikami. Tak samo mówi się, że gazeta zabija książkę, ale
policzcie nakład książki w epoce przedgazetowej. Zapewne kino odebrało doraźnie nieco
widzów teatrowi, ale ilu ich wychowa dla teatru i dla książki? Wszystkie rozrywki,
rozszerzające horyzont i stwarzające potrzeby kulturalne wspomagają się nawzajem. A czy
radio czeka podobna powszechność, jak teatr i kino? Bez wątpienia przez swoją cudowność
i bezpośredniość, radio ma bodaj najwięcej warunków powszechności. Dlatego z radością
dowiaduję się, że wnika ono coraz częściej do domków robotniczych, niedługo rozpowszechni
się w chatach wiejskich, a w ślad za nim wniknie książka, wejdą potrzeby szlachetnej rozrywki
i wiedzy o świecie.

Źródło: D. Nałęcz, Kultura Drugiej Rzeczypospolitej. Dzieje narodu i państwa polskiego,
Warszawa 1991, s. 49.

A. Napisz, z czym nie zgadzał się autor tekstu.
…………………………………………………………………………………………………...
…………………………………………………………………………………………………...
…………………………………………………………………………………………………...
…………………………………………………………………………………………………...
B. Wytłumacz, jaką rolę odgrywało radio i kino w rozwoju kulturalnym II Rzeczypospolitej.
…………………………………………………………………………………………………...
…………………………………………………………………………………………………...
…………………………………………………………………………………………………...
…………………………………………………………………………………………………...