3. Przeczytaj tekst i wykonaj polecenia.

Fragment biografii Stanisława Koniecpolskiego autorstwa Leszka Podhorodeckiego

Kosztem utraty całej niemal jazdy Gustaw Adolf ocalił pod Trzcianą swą piechotę. Chociaż Koniecpolski ostatecznego celu nie osiągnął i nie rozbił do końca armii królewskiej, to jednak odniósł nad Szwedami największe po Kircholmie zwycięstwo. Przebieg bitwy udowodnił też, że jazda polska w walce ze słabo wspieraną ogniem piechoty i artylerii szwedzką rajtarią jest jeszcze zdecydowanie od niej lepsza. Szybkość działań wojsk hetmana była też zaskakująca, toteż lapidarne powiedzenie żołnierzy o nieco jąkającym się wodzu: „Nasz pan Stanisław wprzód pobije, niźli wymówi”, w pełni oddaje cechy dowódcze Koniecpolskiego. Świetne zwycięstwo nad największym wodzem ówczesnej Europy ogromnie podniosło autorytet wodza w polskim społeczeństwie, przyniosło mu też rozgłos poza granicami kraju. Sam hetman skromnie relacjonował królowi po bitwie: „Pobłogosławił Pan Bóg z miłosierdzia swego świętego wojska WKMości, Pana mego miłościwego, dnia wczorajszego z nieprzyjacielem, którego od Kwidzyna ku Królewcowi, aby go opanować, idącemu, przeszedłszy w Trzcianie zwarliśmy się, gdzie od południa aż do samej nocy bitwa z łaski bożej szczęśliwie między naszą a jego jazdą, ponieważ piechota nadążyć nie mogła, trwała”.
L. Podhorodecki, Hetman Stanisław Koniecpolski, Warszawa 2011.

A. Przedstaw, jakie cechy dowódcy – wskazane w tekście biograficznym – pozwalały Koniecpolskiemu na odnoszenie spektakularnych zwycięstw.
B. Przedstaw, jak autor tekstu charakteryzował postać hetmana Koniecpolskiego.