1. Na podstawie tekstu źródłowego oraz wiedzy własnej wykonaj polecenia.

Wiktor Woroszylski1 o wydarzeniach węgierskich w 1956 r. (fragment)
Środa, 31 października
[...] Z Budapesztu wytaczają się ostatnie radzieckie czołgi. Na ulicach – tłumy. A mury, wystawy, tablice ogłoszeniowe krzyczą koślawymi literami: „Nie wierzymy Imre Nagyowi!”, „Rosjanie – do domu!”, „Strajk powszechny aż do wycofania się Rosjan z całych Węgier!”.
Gdzieniegdzie widać ślady niedawnych walk. Narożnik pocięty kulami, kostka wydarta z bruku, chodnik usłany szkłem. [...] Usiłujemy uchwycić sens [...] ulotek i odezw, gęsto rozplakatowanych na ulicy. [...] W poprzek odezwy ktoś napisał czerwonym ołówkiem: „Nem kell kommunizmus!” [„Nie chcemy komunizmu!”]. [...]
Poniedziałek, 5 listopada
[...] Obrońcy miasta nie mają dowództwa. Nie mają planu obrony. Nie mają broni, poza automatami, granatami i butelkami z benzyną. Czy możliwe jest utrzymanie miasta takimi siłami?
Atakujący mają artylerię, czołgi, samochody pancerne. Nad ich kolumnami patrolują klucze odrzutowców. Ale nie mają w Budapeszcie – albo z jakichś powodów nie wprowadzają do działań – piechoty. Czołgi i pancerki jeżdżą po ulicach – głównie po tych, gdzie nie ma barykad. Strzelają w różnych kierunkach. Artyleria wznieca większe lub mniejsze pożary [...].
Niedziela, 11 listopada
[...] ani jednego domu nie oszczędziła wojna. Każdy ma potężną dziurę [...].
[...] Co kilkadziesiąt kroków straszy czarna, skłębiona kupa żelastwa: zabity czołg. Parokrotnie spotykamy
rozwalone katiusze...
[...] Ale ten widok znamy. To Warszawa 1944. Zdobyte miasto. [...]
Nachylamy się nad świeżymi grobami, których pełno jest na każdym skwerze, w parkach, wokół kościołów.
Wiek XX w źródłach, oprac. M. Sobańska-Bondaruk, S.B. Lenard, Warszawa 2002, s. 342–345.
1 Wiktor Woroszylski (1927–1996) – polski poeta, prozaik i publicysta, w 1956 r. przebywał w Budapeszcie.

A. Określ charakter wydarzeń w stolicy Węgier. Napisz, do czego porównuje je autor wspomnień.