Do niedawna jednym z najczęściej stosowanych urządzeń wykorzystujących promieniowanie jądrowe były izotopowe czujniki dymu. Wykorzystywany był w nich α-promieniotwórczy izotop ameryku. Promieniowanie emitowane przez ten izotop powodowało jonizację powietrza pomiędzy dwiema elektrodami. Dzięki temu następował przepływ prądu. Dym pochłaniał część wiązki promieniowania, co skutkowało uruchomieniem alarmu. Czujnik zamontowany pod sufitem nie stanowił praktycznie żadnego zagrożenia dla osób przebywających w pomieszczeniu. Oceń prawdziwość każdego zdania. Zaznacz P, jeśli zdanie jest prawdziwe, lub F, jeśli jest fałszywe.

A. Szkodliwość czujnika była znikoma, ponieważ emitowane przez niego promieniowanie alfa nie docierało do osób znajdujących się w pomieszczeniu.

B. Dym dostający się do czujnika pochłaniał promieniowanie emitowane przez czujnik i zmniejszał w ten sposób natężenia prądu płynącego między elektrodami.