Do datowania wykopalisk stosuje się m.in. dwa izotopy promieniotwórcze: izotop węgla 14C o czasie połowicznego zaniku 5740 lat oraz izotop potasu 40K o czasie połowicznego zaniku 1,3 miliarda lat.
Izotop węgla 14C powstaje w górnych warstwach atmosfery, gdzie pod wpływem neutronów promieniowania kosmicznego zachodzi proces przemiany azotu 14N w węgiel 14C z równoczesną emisją pewnych cząstek. Uzupełnij schemat tej przemiany.