Do badań tarczycy stosuje się jod z niewielką domieszką promieniotwórczego izotopu 131I.
Masa tego izotopu wprowadzonego do organizmu wynosi 8·10^–11 g (jest to całkowicie nieszkodliwe), a początkowa liczba rozpadów na sekundę jest równa 3,7·10^4. Po rozpadzie 131I powstaje ksenon 131Xe, który również nie wywiera szkodliwego wpływu na organizm.
Poniższy wykres przedstawia zależność liczby rozpadów w próbce od czasu. Wyznacz na jego podstawie okres połowicznego zaniku tego izotopu jodu.