Przykładowa odpowiedź:

Herbert Marcuse (1898-1979) jest uważany za jednego z głównych teoretyków tzw. Nowej Lewicy i przedstawiciela szkoły frankfurckiej. W swojej twórczości inspirował się psychoanalizą Sigmunda Freuda i filozofią społeczną Karola Marksa.

Uważał, że współczesne społeczeństwa wysoko rozwinięte, na przykład społeczeństwo amerykańskie czy zachodnioeuropejskie, mają w istocie charakter totalitarny. Dominujący w nich kapitalizm sprawia, że społeczeństwami tymi rządzi zasada wydajności. Chodzi więc o to, aby produkować jak najwięcej w możliwie najkrótszym czasie. Przybywa przez to dóbr konsumpcyjnych i usług, a to sprawia, że sytuacja materialna dużej części ludzi ulega poprawie. Jednak racjonalność technologiczna i Rozum technologiczny, nadające ton współczesnym społeczeństwom konsumpcyjnym, sprawiają, że ludzie na szeroką skalę podlegają manipulacji. Kreuje się u nich sztuczne potrzeby i aspiracje, aby zarazem wspierali dominujący system poprzez swoje wybory konsumenckie i pracowali na niego. W efekcie ludzie w większości nie są świadomi owej manipulacji. Ludzie, jak przekonuje Marcuse, stają się niewolnikami wydajności, technologii, konsumpcji i kapitalizmu. W skrócie i przy pewnym uproszczeniu, życie szeregu jednostek sprowadza się do wytężonej pracy na rzecz systemu kapitalistycznego, a oprócz tego do chwil wytchnienia pod dyktando dominujących i narzucanych prymitywnych rozrywek. To, jakie potrzeby mają ludzie, jest w dużej