Narząd słuchu u ryb

Ryby charakteryzują się dobrym słuchem. Rolę zmysłu słuchu i równowagi spełnia tutaj błędnik błoniasty. Pewną rolę w słyszeniu odgrywa także aparat Webera, który łączy błędnik z pęcherzem pławnym. Błędnik jest wypełniony endolimfą i składa się z dwóch połączonych kanałem pęcherzyków – górnego i dolnego. Z górnym pęcherzykiem zrośnięte są trzy, dwa lub jeden łukowato wygięte przewody półkoliste, ustawione do siebie pod kątem prostym i zakończone kulistym rozszerzeniem (bańką). Wnętrze łagiewki wysłane jest urzęsionym nabłonkiem zmysłowym. Pęcherzyk dolny ma niewielki uchyłek zwany buteleczką, w której zgromadzone są komórki słuchowe tworzące brodawkę słuchową. Buteleczka jest więc siedzibą zmysłu słuchu.

Narząd słuchu u płazów

Kijanki i płazy żyjące stale w wodzie odbierają drgania za pomocą narządu linii nabocznej. Dorosłe płazy bezogonowe żyjące na lądzie mają natomiast narząd słuchu w postaci parzystych uszu. Słuch jest ważnym zmysłem płazów bezogonowych. Szczególnie jest to uwidocznione podczas śpiewów godowych. Ucho środkowe oddzielone jest od otoczenia błoną bębenkową, pozostało natomiast połączenie z gardzielą (trąbka Eustachiusza). Drgania błony bębenkowej przenoszone są do ucha wewnętrznego płazów bezogonowych przez pojedynczą kosteczkę słuchową – strzemiączko– powstałą z przekształcenia kości gnykowo-żuchwowej ryb. Płazy mają również zmysł węchu (torebki węchowe przy nozdrzach) i smaku.

Narząd słuchu u gadów

Narząd słuchu jaszczurek składa się z ucha wewnętrznego i środkowego, które łączy się z gardzielą przewodami Eustachiusza. W uchu środkowym znajduje się strzemiączko. Ucho to przykryte jest błoną bębenkową. Błędnik błoniasty (ucho wewnętrzne) różnicuje się i tworzy ślimak. U węży nie ma jamy bębenkowej, ale występuje kostka słuchowa.

Narząd słuchu u ptaków

Zmysł słuchu jest niejednakowo rozwinięty u różnych ptaków i służy im w różnych celach. U wróblowatych posiada znacznie w gromadnym życiu lub w potrzebach intymnych, podczas gdy u sów do zlokalizowania ofiary służącej im za pokarm. Narząd słuchu ptaków składa się z trzech części: ucha zewnętrznego, ucha środkowego i ucha wewnętrznego. W przeciwieństwie do ssaków ptaki nie posiadają małżowiny usznej, a gruczoły woszczynowe występują tylko u kilki gatunków. Ucho środkowe umieszczone jest w jamie wypełnionej powietrzem, w której ciśnienie zrównane jest z ciśnieniem panującym w jamie za pośrednictwem trąbki słuchowej Eustachiusza. Ucho wewnętrzne tworzą jamy i kanały o błoniastych ścianach połączone ze sobą i wypełnione płynem (śródchłonką), zwane błędnikiem błoniastym, w którego skład wchodzi ślimak błoniasty. Znajduje się w nim skupisko receptorów słuchowych, a mianowicie narząd spiralny Cortiego, przedsionek i błoniaste przewody półkoliste tworzące właśnie narząd równowagi i orientacji przestrzennej.

Narząd słuchu u ssaków

Bardzo ważną rolę odgrywa też narząd słuchu i równowagi. Najczęściej jest on zbudowany z trzech części: ucha zewnętrznego, ucha środkowego i ucha wewnętrznego. Ucho zewnętrzne występuje wyłącznie u ssaków, choć nie u wszystkich. Składa się z małżowiny usznej i zewnętrznego kanału słuchowego. Służy do lepszego lokalizowania źródła dźwięku oraz odbioru fal dźwiękowych. Ucho środkowe zawiera trzy kosteczki słuchowe: młoteczek, kowadełko i strzemiączko. Niektóre gatunki mają zdolność echolokacji, czyli wysyłania dźwięków o wysokiej częstotliwości, a następnie odbierania fal dźwiękowych odbitych od przeszkód.