Osmoregulację definiuje się jako zdolność organizmu zwierzęcego do utrzymywania na względnie stałym poziomie potencjału osmotycznego płynów ustrojowych. Utrzymanie w miarę stałych warunków wewnętrznych wymaga nierzadko nakładów energii, gdyż nie zawsze transport jonów musi odbywać się zgodnie z gradientem ich stężenia. Na przykład przeniesienie kraba Carcinus z morza (gdzie naturalnie występuje) do wody mniej zasolonej, pociąga za sobą znaczny wzrost szybkości zużycia przez niego tlenu. Po umieszczeniu w wodzie morskiej, rozcieńczonej do jednej czwartej normalnego stężenia, zużycie tlenu u tego kraba rośnie w przybliżeniu o 50%. Z kolei w przypadku ryb prawdopodobnie największym wyzwaniem jest utrzymanie homeostazy wody i elektrolitów z powodu szerokiego a czasem także szybko zmieniającego się zakresu zasolenia wody w środowisku zewnętrznym . Wyjaśnij dlaczego po przeniesieniu kraba z rodzaju Carcinus do opisanego zbiornika wodnego nastąpił wzrost ilości zużywanego przez niego tlenu.