Kod histonowy to hipoteza poparta coraz to liczniejszymi dowodami. Sugeruje ona, że modyfikacje chemiczne białek histonowych powodują konkretne zmiany w kondensacji chromatyny i co za tym idzie – w ekspresji genów. Najczęściej występujące modyfikacje histonów to: acetylacja, metylacja, fosforylacja, ubikwitynacja czy biotynylacja. Acetylacja polega na przyłączeniu grupy acetylowej do konkretnego białka histonowego przez jedną z acetylotransferaz histonowych. Deacetylację przeprowadzają deacetylazy. Acetylacja histonów wiąże się zawsze z promowaniem transkrypcji, podczas gdy reszta wymienionych modyfikacji chemicznych może transkrypcję aktywować lub dezaktywować. Modyfikacje chemiczne histonów zachodzą z największą intensywnością w czasie różnicowania się komórek macierzystych w funkcjonalne komórki somatyczne, np. komórki nerwowe. Istnieją badania potwierdzające wpływ długotrwałego zażywania narkotyków i alkoholu na zmianę kodu histonowego neuronów.

Na podstawie powyższego tekstu i własnej wiedzy określ prawdziwość poniższych zdań.

Modyfikacje chemiczne białek histonowych wpływają na sekwencję nukleotydów w DNA, a w konsekwencji na strukturę pierwszorzędową kodowanych przez nie białek.
Konsekwencją fosforylacji białek histonowych może być zarówno kondensacja, jak i dekondensacja chromatyny.
W chromosomach histony występują w formie zdeacetylowanej.
Acetylacja histonów prowadzi do aktywacji transkrypcji, ponieważ acetylowane histony pełnią funkcję polimerazy RNA.