🎓 Porównywanie ułamków zwykłych o tych samych licznikach - Odrabiamy.pl

Porównywanie ułamków zwykłych o tych samych licznikach

Wideolekcja
content
2 kwietnia 2019
Historia

Wyjaśnij, czy prawo ustanowione przez niemieckiego okupanta mogło mieć wpływ na postawę starej wieśniaczki, ukazaną w źródle 1. Odpowiedź uzasadnij.

Źródło 1. Zofia Nałkowska, Medaliony [fragment]
[Żydówka] leżąca przy torze należała do odważnych. Była trzecią z tych, którzy zstąpili w otwór podłogi. Za nią stoczyło się kilku. W tej samej chwili nad głowami podróżnych rozległa się seria strzałów […]. Gdy się rozwidniło, kobieta, ranna w kolano, siedziała na zboczu rowu kolejowego, na wilgotnej trawie. Ktoś zdołał uciec, ktoś dalej od toru, pod lasem, leżał bez ruchu. […] Ona jednak została tak – ani żywa ani umarła […]. Stara wieśniaczka […] podeszła blisko, wyjęła spod chustki blaszany kubek mleka i chleb. Nachyliła się pospiesznie włożyła to w ręce zranionej i zaraz odeszła, by tylko popatrzeć z daleka.
Źródło: Zagłada Żydów polskich w czasie II wojny światowej, oprac. A. Puławski, A. Jaczyńska, D. Libionka, Warszawa 2005, s. 16.

Źródło 2. Obwieszczenie Generalnego Gubernatora z 1941 r. [fragment]
Artykuł 1
W rozporządzeniu o ograniczeniach pobytu w Generalnym Gubernatorstwie z dnia 13 września 1940 r. […] wstawia się po § 4a następujący § 4b:
§ 4b
1) Żydzi, którzy bez upoważnienia opuszczają wyznaczoną im dzielnicę, podlegają karze śmierci. Tej samej karze podlegają osoby, które takim Żydom świadomie dają kryjówkę.
2) Podżegacze i pomocnicy podlegają tej samej karze jak sprawca, czyn usiłowany karany będzie jak czyn dokonany. W lżejszych wypadkach można orzec ciężkie więzienie lub więzienie.
Artykuł 2
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. 
Źródło: Zagłada Żydów polskich w czasie II wojny światowej, oprac. A. Puławski, A. Jaczyńska, D. Libionka, Warszawa 2005, k. 6.

około 4 godziny temu
Wideolekcja
content
29 marca 2019
Wideolekcja
content
1 kwietnia 2019
Historia

Udowodnij, że tekst piosenki potwierdza tezę autora artykułu dotyczącą braku politycznego charakteru buntu Krzysztofa Klenczona.

Źródło 1. Tekst piosenki pt. Biały krzyż, muzyka i wykonanie Krzysztof Klenczon („Czerwone Gitary”), 1968 r. [fragment]

Gdy zapłonął nagle świat,
bezdrożami szli przez śpiący las.
Równym rytmem młodych serc
niespokojne dni odmierzał czas.
Gdzieś pozostał ognisk dym,
dróg przebytych kurz, cień siwej mgły.
Tylko w polu biały krzyż
nie pamięta już, kto pod nim śpi.
Jak myśl sprzed lat,
jak wspomnień ślad
wraca dziś
pamięć o tych, których nie ma.

Żegnał ich wieczorny mrok,
gdy ruszali w bój, gdy cichła pieśń.
Szli, by walczyć o twój dom
wśród zielonych pól, o nowy dzień!
Lecz nie wszystkim pomógł los
wrócić z leśnych dróg, gdy kwitły bzy.
W szczerym polu biały krzyż
nie pamięta już, kto pod nim śpi.

Źródło 2. Fragment artykułu prasowego
Czy [Krzysztof Klenczon] był buntownikiem? Nie bardziej niż inni polscy bigbitowcy. Prawdziwymi buntownikami – na miarę tych z Europy Zachodniej i USA – byli wtedy studenci, którzy w marcu 1968 roku rzucili wyzwanie komunistycznej władzy. Klenczon w tym czasie komponował „Biały krzyż”– piosenkę powstałą z myślą o ojcu, byłym akowcu, ale wpisującą się w „partyzancki klimat” spod znaku Mieczysława Moczara, ówczesnego szefa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.
Źródło: D. Szreter, Krzysztof Klenczon: muzyk uwielbiany i niespełniony, Nasza historia, Miesięcznik historyczny Dziennika Bałtyckiego, 1/2015, s. 9.

około 16 godzin temu
Historia

Wyjaśnij, jak komunistyczna propaganda wykorzystała treść Orędzia biskupów polskich do biskupów niemieckich.

Fragmenty listów słuchaczy do redakcji audycji radiowej
List 1.
Orędzie biskupów polskich wstrząsnęło mną do głębi, że my Polacy mamy przepraszać Niemców i rzekomo niesłusznie są im narzucone granice. Być może, że to moja wina, gdy miałem 8 lat jak Niemcy napadli na nasz kraj. [...] Dlatego ja mam prosić Niemców o przebaczenie! Cała Polska mówi, że biskupi polscy za orędzie otrzymali od Niemców 100 milionów marek. Taki nam prezent zrobili nasi biskupi na „Millenium”. Postąpili z nami jak Judasz, który sprzedał Chrystusa za 30 srebrników. 
14 grudnia 1965 roku Stanisław Z. z Łodzi

List 2.
My katolicy w Polsce przeżyliśmy miniony tydzień pod znakiem oszczerczej propagandy i nagonki na nasz katolicki episkopat. Do całej tej prasowej bzdury i bezprawnej napaści dołączyła się jeszcze w niedzielę [wasza audycja]. Z audycji tej można było wywnioskować, że redakcja […] już była z góry do tego ataku przygotowana, gdyż na listy [dotyczące] codziennych spraw i krzywd oraz zażaleń Obywateli trzeba czekać na odpowiedź nieraz przez kilka tygodni, a w tym wypadku od razu ruszył atak z całej państwowej machiny propagandowej. Cóż dziwnego, że nasz episkopat zaproponował biskupom niemieckim przebaczenie i wezwał ich do zapomnienia i wybaczenia – przecież [...] katoliccy biskupi [...] nie mogą rzucać słów nienawiści i odwetu.
1965
Anonim z Rybnika
Źródło: Księga listów PRL-u, 1956–1970, opr. G. Sołtysiak, Warszawa 2004, s. 161–162, 165.

około 17 godzin temu
Wideolekcja
content
26 marca 2019