🎓 Uzupełnij zdania w czasie przeszłym czasownikami sein i haben (Imperfekt). 1. Was _____________ du am Wochenende zu tun? 2. Die Frau _____________ keinen Zucker zu Hause. 3. Am Sonntag hat es geregnet, aber ihr _____________ keinen Regenschirm. 4. Wir beide _____________ eine Tasse Kaffee, und dann haben wir Kekse gegessen. 5. Opa _____________ glücklich, weil es alle gekommen sind. - Odrabiamy.pl

Język niemiecki
 -  szkoła podstawowa

Uzupełnij zdania w czasie przeszłym czasownikami sein i haben (Imperfekt).
1. Was _____________ du am Wochenende zu tun?
2. Die Frau _____________

...

Ola
62905
Polub to zadanie

1. Was hattest du am Wochenende zu tun? 

Wideolekcja
content
22 marca 2019
Technika

2200 W ile to kilowatów?

około 15 godzin temu
Wideolekcja
content
2 kwietnia 2019
Historia

Co to sieć irygacyjna?

około 16 godzin temu
Wideolekcja
content
1 kwietnia 2019
Historia

Na podstawie tekstu wskaż argumenty jakimi się posługiwano w ówczesnych polemikach (Wielka Brytania wiek XIX i początek wieku XX) dotyczących polityki imperialnej.

(...)Kipling utrata bezbłędnie w nastroje społeczeństwa w swoim czasie. W jego powieściach i poematach znajdujemy niewzruszone przekonanie o angielskim posłannictwie w świecie, uwielbienie brytyjskich wartości charakteru |.. Wiarę w to, ze brytyjskość równa się sprawiedliwości postępowi. To on, zwracając się do Amerykanów namawiając ich do aneksji Filipin, napisał w słynnym wierszu: ,Dźwignijcie brzemię białego człowieka!" Co przez to rozumiał? W wierszu jest na to jasna odpowiedź: trzeba wysyłać za morza najlepszych w narodzie, trzeba poświęcać synów na wygnanie, służyć potrzebom zdobytych ludów, tych ,pół diabłów, pół dzieci". Ale nie było w Kiplingu nienawiści rasowej, bo przy takim nastawieniu i sposobie myślenia nie mogło jej być; były za to: ojcowskie współczucie i politowanie, wyrozumiałość, i zniecierpliwienie, i opiekuńczość; było bezbrzeżne poczucie własnej wyższości, przekonanie, że Brytania potrzebna jest światu dla jego własnego dobra. Tak więc budowa imperium traciła swój handlowy i strategiczny charakter, przemieniała się w działalność misyjną, podejmowaną dla celów wyższych; graniczyła z dobroczynnością. , Brzemię białego człowieka", ten wielki ciężar przewodzenia barbarzyńskiemu światu w drodze ku lepszej przyszłości, pojęcie które Kipling wymyślili uczynił stawnym, przemieniało codzienny trud, niebezpieczeństwa i niedogodności służby imperialnej w działalność przynoszącą chlubę, godną podziwu ... Upowszechnienie tego pojęcia uświadamiało Brytyjczykom, że są lepsi i przepojeni altruizmem. Pełniąc służbę |. nie robią tego dla własnych zysków lecz dla powszechnego dobra. Płacą za to znojem, rozłąką, nostalgią, zdrowiem, a często i życiem. .. Opinia publiczna w Wielkiej Brytanii była o tym wtedy najzupełniej przekonana. W ostatniej dekadzie XIX i na początku XX wieku przeżywała prawdziwą gorączkę imperialistyczną. Nastąpiło wielkie wahnięcie opinii ... Duża część XIX wieku upłynęła pod znakiem zaciętych dyskusji na temat sensu, potrzeby, zysków i strat tworzenia i utrzymywania imperium. Były chwile, gdy społeczeństwo i elita w Wielkiej Brytanii były bliskie wyrzeczenia się tego wszystkiego, uznania, że posiadania imperium wynika więcej kłopotów niż korzyści, wynikają nieproporcjonalne i nieusprawiedliwione koszty. Istniała wielka i popularna, sprawująca też w dłuższych okresach władzę partia polityczna - liberałowie, którzy byli bliscy takiego właśnie poglądu. |..] Ale pod koniec stulecia wiatr odmienił się, przyszedł czas triumfującej tendencji imperialnej, czas wojowniczego nacjonalizmu, czas pochwały ekspansji. Nieprzerwane pasmo triumfów zawróciło Anglikom w głowie.

około 20 godzin temu
Historia

Na podstawie tekstu odpowiedz, jakie odbicie znalazło sformułowanie "brzemię białego człowieka" w brytyjskiej myśli imperialnej XIX stulecia.

(...)Kipling utrafił bezbłędnie w nastroje społeczeństwa w swoim czasie. W jego powieściach i poematach znajdujemy niewzruszone przekonanie o angielskim posłannictwie w świecie, uwielbienie brytyjskich wartości charakteru |.. Wiarę w to, ze brytyjskość równa się sprawiedliwości postępowi. To on, zwracając się do Amerykanów namawiając ich do aneksji Filipin, napisał w słynnym wierszu: "Dźwignijcie brzemię białego człowieka!" Co przez to rozumiał? W wierszu jest na to jasna odpowiedź: trzeba wysyłać za morza najlepszych w narodzie, trzeba poświęcać synów na wygnanie, służyć potrzebom zdobytych ludów, tych ,pół diabłów, pół dzieci". Ale nie było w Kiplingu nienawiści rasowej, bo przy takim nastawieniu i sposobie myślenia nie mogło jej być; były za to: ojcowskie współczucie i politowanie, wyrozumiałość, i zniecierpliwienie, i opiekuńczość; było bezbrzeżne poczucie własnej wyższości, przekonanie, że Brytania potrzebna jest światu dla jego własnego dobra. Tak więc budowa imperium traciła swój handlowy i strategiczny charakter, przemieniała się w działalność misyjną, podejmowaną dla celów wyższych; graniczyła z dobroczynnością. ,Brzemię białego człowieka", ten wielki ciężar przewodzenia barbarzyńskiemu światu w drodze ku lepszej przyszłości, pojęcie które Kipling wymyślili uczynił stawnym, przemieniało codzienny trud, niebezpieczeństwa i niedogodności służby imperialnej w działalność przynoszącą chlubę, godną podziwu ... Upowszechnienie tego pojęcia uświadamiało Brytyjczykom, że są lepsi i przepojeni altruizmem. Pełniąc służbę  nie robią tego dla własnych zysków lecz dla powszechnego dobra. Płacą za to znojem, rozłąką, nostalgią, zdrowiem, a często i życiem. .. Opinia publiczna w Wielkiej Brytanii była o tym wtedy najzupełniej przekonana. W ostatniej dekadzie XIX i na początku XX wieku przeżywała prawdziwą gorączkę imperialistyczną. Nastąpiło wielkie wahnięcie opinii ... Duża część XIX wieku upłynęła pod znakiem zaciętych dyskusji na temat sensu, potrzeby, zysków i strat tworzenia i utrzymywania imperium. Były chwile, gdy społeczeństwo i elita w Wielkiej Brytanii były bliskie wyrzeczenia się tego wszystkiego, uznania, że posiadania imperium wynika więcej kłopotów niż korzyści, wynikają nieproporcjonalne i nieusprawiedliwione koszty. Istniała wielka i popularna, sprawująca też w dłuższych okresach władzę partia polityczna
liberałowie, którzy byli bliscy takiego właśnie poglądu. |..] Ale pod koniec stulecia wiatr odmienił się, przyszedł czas triumfującej tendencji imperialnej, czas wojowniczego nacjonalizmu, czas pochwały ekspansji. Nieprzerwane pasmo triumfów zawróci to Anglikom w głowie.

około 21 godzin temu