Przykładowe rozwiązanie zadania:

Informacje, które możesz wykorzystać podczas przygotowywania prezentacji multimedialnej:

Temat prezentacji: Happening i działania Allana Kaprowa, Johna Cage'a, Wolfa Vostella, Tadeusza Kantora i innych. 

Happening to forma artystyczna, która powstała w drugiej połowie XX w. i łączy w sobie elementy teatru, performance'u i interakcji z publicznością. Jest to wydarzenie spontaniczne oraz jednorazowe. Charakteryzuje się współdziałaniem twórcy z widzami. Pojęcie pochodzi z języka angielskiego (happening) i oznacza “wydarzenie”, co trafnie oddaje sens tej formy artystycznej. Happening stanowi bowiem niecodzienne, nietypowe zdarzenie, w które jest zaangażowana grupa osób. 

Rola i zadania artysty w happeningu są niezwykle istotne, ponieważ to on jest twórcą, inicjatorem, pomysłodawcą wydarzeń, w których uczestniczą odbiorcy.

Tematy happeningów są nieograniczone i zależą od kreatywności i intencji artysty. Istnieje wiele różnorodnych tematów, które mogą być eksplorowane w happeningach, np.:  

• społeczne i polityczne problemy;
• tożsamość i ciało;
• relacje międzyludzkie; 
• środowisko i natura;
• historia i pamięć;
• ekspresja artystyczna.

Cechy charakterystyczne happeningu:

• Happening zachęca do zaangażowania publiczności, która często staje się częścią samego wydarzenia. Publiczność może być proszona o udział w działaniach artystycznych, reagować na bodźce lub nawet inicjować pewne akcje.
• Wielu happeningów polega na improwizacji i spontaniczności. Nie są one reżyserowane. Często brakuje wyraźnego scenariusza, a artyści reagują na sytuacje, które pojawiają się podczas wydarzenia. Nie ma podziału na występujących oraz widzów. 
• Happeningi często są tymczasowe i niepowtarzalne. Mogą odbywać się tylko raz w konkretnym czasie i miejscu, co czyni je unikalnymi doświadczeniami dla uczestników.
• Happeningi mogą łączyć różne formy sztuki, takie jak muzyka, taniec, teatr, projekcje wideo czy instalacje. Ważne jest stworzenie wielowymiarowego doświadczenia dla widza.
• Ze względu na swoją często eksperymentalną i prowokacyjną naturę, happeningi często budzą kontrowersje. Artyści starają się wywoływać emocje, zaskakiwać i zmuszać publiczność do refleksji.

Allan Kaprow (1927-2006) to amerykański malarz, twórca i teoretyk happeningu. Pod koniec lat 50. i na początku 60. Kaprow stał się czołową postacią happeningu, który dążył do przełamania granic między sztuką a życiem. Happeningi były wciągającymi, partycypacyjnymi wydarzeniami, które często łączyły sztuki wizualne, muzykę, taniec, teatr i codzienne czynności. Zostały zaprojektowane tak, aby bezpośrednio angażować publiczność i zacierać granice między wykonawcą a widzem.  Jego happeningi charakteryzowały się improwizacją i wykorzystaniem zwykłych przedmiotów i działań. Uważał, że sztuki należy raczej doświadczać niż obserwować, a jego prace kładły nacisk na integrację sztuki z życiem codziennym. Niektóre z jego godnych uwagi wydarzeń to „18 wydarzeń w 6 częściach” (1959 r.) i „Dziedziniec” (1961).

John Cage (1912-1992) to amerykański kompozytor, teoretyk muzyki i artysta dźwiękowy. Miał niezwykle radykalną estetykę, która polegała na zerwaniu z tradycją we wszystkich możliwych wymiarach. Inicjował działania złożone z wielu wykonywanych jednocześnie czynności, nieskoordynowanych ze sobą. Nie musiały być to akcje związane z muzyką, ale np. wyświetlenie filmu czy deklamacja. Z happeningu wyrasta koncepcja "muzycyrku". Polegał on na swobodnym przemieszczaniu się słuchaczy po audytorium, w którym wykonuje się na żywo lub odtwarza z taśmy różne gatunki muzyki oraz inicjuje różne zdarzenia. Jednym z najbardziej znanych happeningów Johna Cage'a jest "Water Walk" (1960). W tym wydarzeniu Cage użył różnych przedmiotów, takich jak radio, wodociągowe rury, odkurzacz i inne, aby wytworzyć dźwięki i efekty dźwiękowe. Happening ten miał na celu eksplorację różnych aspektów dźwięku oraz uwrażliwienie publiczności na otaczającą ich przestrzeń dźwiękową.

Wolf Vostell (1932-1998) to niemiecki malarz, rzeźbiarz, muzyk, który zajmował się także happeningiem. Vostell był jednym z głównych przedstawicieli ruchu artystycznego Fluxus, który powstał w latach 60. XX wieku i skupiał się na interdyscyplinarnych eksperymentach artystycznych. Jego pierwszy happening "Ulica jest Teatrem" miał miejsce w Paryżu w 1958 r. Jednym z najbardziej znanym happeningów Vostella jest "6 TV Dé-coll/age" z 1963 r.

Taeduesz Kantor (1915-1990) to polski malarz i reżyser, scenograf, teoretyk sztuki. Kantor jest uważany za jednego z najważniejszych twórców happeningu i teatru awangardowego w Polsce i na świecie. Jego happeningi były innowacyjne, eksperymentalne i często kontrowersyjne. Przez swoje działania artystyczne, Kantor kwestionował istniejące konwencje teatralne i poszukiwał nowych form wyrazu. Za przykład może posłużyć happening "Tratwa Meduzy", który był próbą rekonstrukcji obrazu autorstwa Théodora Géricaulta o tym samym tytule. Dzieło przedstawia rozbitków fregaty "Meduza", których ciała przyjmują dramatyczne pozy. Happening został zorganizowany w Łazach w 1967 r. Kantor pozbawił go jednak patosu charakterystycznego dla dzieła francuskiego malarza. Twórca happeningu nie chciał, aby była to wierna kopia romantycznego dzieła. Zachęcał, by wykorzystać przy jego tworzeniu przedmioty charakterystyczne dla plażowania, w tym gumowe materace, koła ratunkowe, stroje kąpielowe czy ręczniki. Kantor chciał, by ludzie wzięli w nim masowy udział i jak możliwie najwierniej oddali gesty i emocje. Powstawanie żywej rzeźby rozpoczął jeden z mężczyzn poprzez ustawienie drewnianego masztu. Następnie z tłumu wybrano kolejnych "modeli" (przypadkowych turystów, ale także znajomych artysty). Kantor, z kapeluszem na głowie, w pasiastym szlafroku i z tubą w dłoniach, kontrolował przebieg happeningu. Jednym z problemów okazało się przeniesienie tratwy na wodę, tym bardziej że fale były mocne. Wywołało to żywe emocje i radość wśród publiki. Uczestnicy happeningu wygłaszali referaty na temat sztuki, a jury oceniało dokładność przybieranych przez nich póz.