Cechy charakterystyczne kompozycji otwartej: 

• Elementy obrazu wykraczają poza jego płaszczyznę.
• Widz może wyobrazić sobie kontynuację przedstawionych elementów, które wydają się rozciągać poza to, co widzi.

Przykład: Pieter Bruegel Starszy, „Pejzaż z upadkiem Ikara”, XVI w. 

Cechy charakterystyczne kompozycji zamkniętej: 

• Statyczny układ elementów, gdzie wszystkie składniki świata przedstawionego tworzą klarowny, spójny, skończony i logiczny układ.
• Kompozycja wywołuje wrażenie równowagi i spokoju. 

Przykład: Olga Boznańska, „Dziewczynka z chryzantemami”, XIX w.