a)
Funkcja dana jest wzorem:
Aby naszkicować wykres funkcji zaczniemy od naszkicowania pomocniczego wykresu funkcji o wzorze: (można zrobić pomocniczo tabelę wartości funkcji), a następnie przesuniemy go o dwie jednostki w górę, czyli będzie to przesunięcie o wektor .
Poniżej znajduje się rysunek z wykresem funkcji wraz z pomocniczym wykresem funkcji , który przesunęliśmy o odpowiedni wektor.

Z rysunku odczytujemy zbiór wartości funkcji :
Zbiór wartości możemy też zapisać: .
Równanie asymptoty poziomej to , ponieważ asymptota o równaniu również przesunęła się o dwie jednostki w górę.
Z rysunku możemy jeszcze odczytać miejsca zerowe, czyli argumenty, w których wykres funkcji przecina się z osią . Widzimy, że funkcja nie ma miejsc zerowych.
b)
Funkcja dana jest wzorem:
Aby naszkicować wykres funkcji zaczniemy od naszkicowania pomocniczego wykresu funkcji o wzorze: (można zrobić pomocniczo tabelę wartości funkcji), a następnie przesuniemy go o jedną jednostkę w dół, czyli będzie to przesunięcie o wektor .
Poniżej znajduje się rysunek z wykresem funkcji wraz z pomocniczym wykresem funkcji , który przesunęliśmy o odpowiedni wektor.

Z rysunku odczytujemy zbiór wartości funkcji :
Zbiór wartości możemy też zapisać: .
Równanie asymptoty poziomej to , ponieważ asymptota o równaniu również przesunęła się o jedną jednostkę w dół.
Z rysunku możemy jeszcze odczytać miejsca zerowe, czyli argumenty, w których wykres funkcji przecina się z osią . Widzimy, że funkcja ma jedno miejsce zerowe - jest to liczba .
c)
Funkcja dana jest wzorem:
Aby naszkicować wykres funkcji zaczniemy od naszkicowania pomocniczego wykresu funkcji o wzorze: (można zrobić pomocniczo tabelę wartości funkcji), a następnie przesuniemy go o jedną jednostkę w dół, czyli będzie to przesunięcie o wektor .
Poniżej znajduje się rysunek z wykresem funkcji wraz z pomocniczym wykresem funkcji , który przesunęliśmy o odpowiedni wektor.

Z rysunku odczytujemy zbiór wartości funkcji :
Zbiór wartości możemy też zapisać: .
Równanie asymptoty poziomej to , ponieważ asymptota o równaniu również przesunęła się o jedną jednostkę w dół.
Z rysunku możemy jeszcze odczytać miejsca zerowe, czyli argumenty, w których wykres funkcji przecina się z osią . Widzimy, że funkcja ma jedno miejsce zerowe - jest to liczba .
d)
Funkcja dana jest wzorem:
Aby naszkicować wykres funkcji zaczniemy od naszkicowania pomocniczego wykresu funkcji o wzorze: (można zrobić pomocniczo tabelę wartości funkcji), a następnie przesuniemy go o trzy jednostki w dół, czyli będzie to przesunięcie o wektor .
Poniżej znajduje się rysunek z wykresem funkcji wraz z pomocniczym wykresem funkcji , który przesunęliśmy o odpowiedni wektor.

Z rysunku odczytujemy zbiór wartości funkcji :
Zbiór wartości możemy też zapisać: .
Równanie asymptoty poziomej to , ponieważ asymptota o równaniu również przesunęła się o trzy jednostki w dół.
Z rysunku możemy jeszcze odczytać miejsca zerowe, czyli argumenty, w których wykres funkcji przecina się z osią . Widzimy, że funkcja ma jedno miejsce zerowe - jest to liczba .
e)
Funkcja dana jest wzorem:
Aby naszkicować wykres funkcji zaczniemy od naszkicowania pomocniczego wykresu funkcji o wzorze: (można zrobić pomocniczo tabelę wartości funkcji).
Następnie musimy odbić otrzymany wykres symetrycznie względem osi .
Na końcu przesuwamy jeszcze otrzymany właśnie wykres o cztery jednostki w dół, czyli będzie to przesunięcie o wektor .
Poniżej znajduje się rysunek z wykresem funkcji oraz z pomocniczymi wykresami, które wcześniej należy naszkicować.

Z rysunku odczytujemy zbiór wartości funkcji :
Zbiór wartości możemy też zapisać: .
Równanie asymptoty poziomej to , ponieważ asymptota o równaniu również przesunęła się o cztery jednostki w dół.
Z rysunku możemy jeszcze odczytać miejsca zerowe, czyli argumenty, w których wykres funkcji przecina się z osią . Widzimy, że funkcja ma jedno miejsce zerowe - jest to liczba .
f)
Funkcja dana jest wzorem:
Aby naszkicować wykres funkcji zaczniemy od naszkicowania pomocniczego wykresu funkcji o wzorze: (można zrobić pomocniczo tabelę wartości funkcji).
Następnie musimy odbić otrzymany wykres symetrycznie względem osi .
Na końcu przesuwamy jeszcze otrzymany właśnie wykres o jedną jednostkę w górę, czyli będzie to przesunięcie o wektor .
Poniżej znajduje się rysunek z wykresem funkcji oraz z pomocniczymi wykresami, które wcześniej należy naszkicować.

Z rysunku odczytujemy zbiór wartości funkcji :
Zbiór wartości możemy też zapisać: .
Równanie asymptoty poziomej to , ponieważ asymptota o równaniu również przesunęła się o jedną jednostkę w górę.
Z rysunku możemy jeszcze odczytać miejsca zerowe, czyli argumenty, w których wykres funkcji przecina się z osią . Widzimy, że funkcja nie ma miejsc zerowych.
Nikola Cziudaj
Nauczycielka matematyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

