Przypomnijmy, że cyframi parzystymi są: 0, 2, 4, 6, 8.

a) Najmniejsza wartość funkcji f jest równa 0 (dla argumentów 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90). 

Największa wartość funkcji f jest równa 81 (dla argumentu 99). 

---

b) Funkcja przyjmuje wartość 12, jeśli iloczyn cyfr liczby dwucyfrowej jest równy 12.

Jedyne liczby dwucyfrowe, których iloczyn cyfr jest równy 12, to 34, 43, 26 oraz 62.

Funkcja f przyjmuje więc wartość 12 dla czterech argumentów. 

 

Funkcja przyjmuje wartość 16, jeśli iloczyn cyfr liczby dwucyfrowej jest równy 16.

Jedyne liczby dwucyfrowe, których iloczyn cyfr jest równy 16, to 44, 28 oraz 82.

Funkcja f przyjmuje więc wartość 16 dla trzech argumentów. 

---

c) Funkcja f przyjmuje wartości parzyste, jeśli iloczyn cyfr liczby dwucyfrowej będzie liczbą parzystą. 

Ten iloczyn będzie liczbą parzystą, jeśli choć jedna z cyfr będzie parzysta.

Mamy następujące możliwości:

• 10 liczb dwucyfrowych, których pierwszą cyfrą jest 2
• 10 liczb dwucyfrowych, których pierwszą cyfrą jest 4
• 10 liczb dwucyfrowych, których pierwszą cyfrą jest 6
• 10 liczb dwucyfrowych, których pierwszą cyfrą jest 8
• liczby 10, 12, 14, 16, 18 (5 liczb)
• liczby 30, 32, 34, 36, 38 (5 liczb)
• liczby 50, 52, 54, 56, 58 (5 liczb)
• liczby 70, 72, 74, 76, 78 (5 liczb)
• liczby 90, 92, 94, 96, 98 (5 liczb)

Razem 65 liczb. 

Funkcja f przyjmuje wartości parzyste dla 65 argumentów.