Przykład 3. Przedstaw poniższe wyrażenia w postaci iloczynu wyłączając wspólny czynnik przed nawias.
Przykład 1. Wyznacz dziedzinę podanych wyrażeń i zapisz je w prostszej postaci wykonując odpowiednie działania:
a)
Dziedzina:
Zadanie 1. Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Wyrażenia dla każdej liczby rzeczywistej można zapisać w postaci
A. B. C. D.
Rozwiązanie
Zadanie 2. Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Dla każdej liczby rzeczywistej i wyrażenie można przekształcić równoważnie do wyrażenia
A. B. C. D.
Rozwiązanie
Zad.2 W kolejnym zadaniu mamy podaną sumę dwóch ułamków algebraicznych i musimy przekształcić ją do prostszej postaci. Dziedzina wyrażenia określona jest już w poleceniu, więc nie musimy jej wyznaczać.
Pamiętamy, że musimy rozpocząć od sprowadzanie ułamków do wspólnego mianownika, żeby móc je do siebie dodać. Początkowo rozszerzamy więc podane ułamki. Pierwszy przez x odjąć 5 [podświetlić x-5 w liczniku i mianowniku], a drugi przez x dodać 2 [podświetlić x+2 w liczniku i mianowniku]. W pierwszym ułamku w liczniku mnożymy sumy algebraiczne, a w drugim ułamku mnożymy czwórkę przez x i 2. Następnie zapisujemy dodawania na jednej kresce ułamkowej, dlatego, że mianowniki ułamków są już takie same. Dalej redukujemy w liczniku wyrazy podobne i dostajemy x do drugiej dodać 3. Nie mamy takiej odpowiedzi, a dodatkowo widzimy, że licznik tego ułamka jest nierozkładalny, więc nie skrócimy w żaden sposób tego ułamka. W mianowniku możemy jednak pomnożyć jeszcze przez siebie sumy algebraiczne. Następnie redukujemy wyrazy podobne i na końcu dostajemy x do potęgi drugiej dodać 3 przez [podświetlenie wyniku] x do drugiej odjąć 3x odjąć 10. Widzimy, że jest to odpowiedź C. [zaznaczenie C]
Odejmowanie ułamków algebraicznych
Aby dodawać lub odejmować ułamki o różnych mianownikach, trzeba rozpocząć od sprowadzenia ich do wspólnego mianownika.
Dziedzina: .
Zadanie 4. Na rysunku obok w kartezjańskim
układzie współrzędnych przedstawiono
fragment wykresu funkcji liniowej o wzorze
. Zaznaczone na wykresie
punkty mają całkowite współrzędne.
Wiadomo, że wykres funkcji jest
symetryczny do wykresu funkcji względem
początku układu współrzędnych.
Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Wybierz P, jeśli zdanie jest prawdziwe,
lub F, jeśli jest fałszywe.
| Funkcja dana jest wzorem . | P | F |
| Wykresy funkcji i są prostopadłe. | P | F |
Rozwiązanie
Zdanie pierwsze
Zdanie jest fałszywe.
Zdanie drugie
Współczynniki kierunkowe funkcji i są takie same, zatem wykresy tych funkcji są równoległe.
Zdanie jest fałszywe.
Nikola Cziudaj
Nauczycielka matematyki
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

