| Niech: r - promień podstawy walca h - wysokość walca
Wzór na pole powierzchni bocznej walca:
Wzór na objętość walca: |
Przyjmijmy oznaczenia takie jak na poniższym rysunku:
Wiemy, że pole powierzchni bocznej walca jest równe 12π cm2, więc:
a)
Z twierdzenia Pitagorasa:
Podstawiamy (*) i otrzymujemy, że:
Długości odcinków są dodatnie, więc:
Długość przekątnej przekroju osiowego jest funkcją zmiennej r.
Ustalamy dziedzinę tej funkcji. Długości odcinków są dodatnie, więc:
Otrzymujemy, że:
Wyznaczymy najmniejszą wartość funkcji d.
Zauważmy, że funkcja y=√t, gdzie t∈(0, +∞) jest rosnąca.
Zatem funkcja d przyjmuje wartość najmniejszą dla takiego samego argumentu, jak funkcja
Obliczamy pochodną:
Wyznaczamy miejsca zerowe pochodnej:
Zauważmy, że:
Ponadto:

Zatem:
Z własności pochodnej otrzymujemy, że funkcja f jest:
- malejąca w przedziale (0, √3>,
- rosnąca w przedziale <√3, ∞).
To oznacza, że dla argumentu r=√3 funkcja f przyjmuje wartość najmniejszą.
Zatem funkcja d przyjmuje wartość najmniejszą dla argumentu r=√3.
Przekątna przekroju osiowego ma najmniejszą długość, gdy:
b)
Wyznaczamy objętość walca:
Podstawiamy (*) i otrzymujemy, że:
Objętość walca jest funkcją zmiennej r.
Ustalamy dziedzinę tej funkcji. Długości odcinków są dodatnie, więc:
Otrzymujemy, że:
Obliczamy objętość walca z podpunktu a):
Zauważmy, że walec z podpunktu a) nie ma najmniejszej objętości.
Weźmy na przykład:
Wtedy:
Patrycja Olszowy
Nauczycielka matematyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

