a)
Wyznaczymy zbiór wartości funkcji
W przedziale <2, 5> funkcja f jest ciągła, zatem jeśli wyznaczymy wartość najmniejszą (m) tej funkcji i wartość największą (M) to zbiorem wartości funkcji f będzie przedział postaci <m, M>.
W przedziale (2, 5) funkcja f jest różniczkowalna.
Wyznaczamy pochodną funkcji f
więc
Wyznaczamy punkty krytyczne funkcji f.
Punktami krytycznymi są miejsca zerowe pochodnej, czyli
czyli funkcja f jeden punkt krytyczny: 3.
Obliczamy wartości funkcji w punkcie krytycznym oraz na krańcach podanych przedziałów.
W przedziale <2,5> funkcja f przyjmuje dla argumentu 5 wartość największą równą 4. Natomiast dla argumentu 2 funkcja f przyjmuje wartość najmniejszą, równą 1.
Otrzymujemy więc, że zbiór wartości funkcji f jest postaci
b)
Wyznaczymy zbiór wartości funkcji
W przedziale (-3, 2) funkcja f jest różniczkowalna.
Wyznaczamy pochodną funkcji f
więc
Wyznaczamy punkty krytyczne funkcji f.
Punktami krytycznymi są miejsca zerowe pochodnej, czyli
czyli funkcja f ma jeden punkt krytyczny: -2.
Obliczamy wartość funkcji w punkcie krytycznym oraz granice funkcji na krańcach przedziału określoności.
W przedziale (-3,2) funkcja f przyjmuje dla argumentu -2 wartość największą równą 12 i nie przyjmuje wartości najmniejszej.
Ponieważ funkcja f jest ciągła oraz
to wartości tej funkcji są większe od -6 2/3.
Zatem zbiór wartości funkcji f jest postaci
c)
Wyznaczymy zbiór wartości funkcji
W przedziale (0, 7) funkcja f jest różniczkowalna.
Wyznaczamy pochodną funkcji f
więc
Wyznaczamy punkty krytyczne funkcji f.
Punktami krytycznymi są miejsca zerowe pochodnej, czyli
czyli funkcja f ma dwa punkty krytyczne: 2 i 6.
Obliczamy wartości funkcji w punktach krytycznym, w punkcie 7 oraz liczymy granicę na krańcu przedziału określoności.
W przedziale (0,7> funkcja f przyjmuje dla argumentu 2 wartość największą równą 38 i przyjmuje wartość najmniejszą dla argumentu 6 równą -26.
Zatem zbiór wartości funkcji f jest postaci
d)
Wyznaczymy zbiór wartości funkcji
W przedziale (-2, 2) funkcja f jest różniczkowalna.
Wyznaczamy pochodną funkcji f
więc
Wyznaczamy punkty krytyczne funkcji f.
Punktami krytycznymi są miejsca zerowe pochodnej, czyli
czyli funkcja f ma jeden punkt krytyczny: 1.
Obliczamy wartości funkcji w punktach krytycznych oraz granice funkcji na krańcach przedziału określoności.
Porównując otrzymane wyniki dostajemy, że funkcja f w przedziale (-2, 2) nie przyjmuje wartości najmniejszej ani wartości największej.
Ponieważ funkcja f jest ciągła oraz
oraz
to wartości funkcji są większe od -8 2/3 i mniejsze od 8 2/3.
Zatem zbiór wartości funkcji f jest postaci
Paulina Adamska
Nauczycielka matematyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

