a) Najpierw określimy dziedzinę tej nierówności.
Dziedziną wyrażenia wymiernego jest zbiór tych liczb rzeczywistych, dla których mianownik ułamka jest różny od 0 (w zbiorze liczb rzeczywistych dzielenie przez 0 jest niewykonalne). Stąd otrzymujemy, że:
Zatem:
Rozwiązujemy nierówność.
Zapiszemy nierówność równoważną danej.
Pierwiastki zapiszemy w kolejności od najmniejszego do największego i określimy ich krotności.
Rysowanie wykresu zaczynamy od prawej strony.
Współczynnik przy najwyższej potędze jest liczbą dodatnią, więc zaczynamy nad osią

Z wykresu odczytujemy zbiór rozwiązań danej nierówności.
Do zbioru rozwiązań nierówności wymiernej należą te rozwiązania, które spełniają założenia, więc:
b) Najpierw określimy dziedzinę tej nierówności.
Dziedziną wyrażenia wymiernego jest zbiór tych liczb rzeczywistych, dla których mianownik ułamka jest różny od 0 (w zbiorze liczb rzeczywistych dzielenie przez 0 jest niewykonalne). Stąd otrzymujemy, że:
Zatem:
Rozwiązujemy nierówność.
Zapiszemy nierówność równoważną danej.
Pierwiastki zapiszemy w kolejności od najmniejszego do największego i określimy ich krotności.
Rysowanie wykresu zaczynamy od prawej strony.
Współczynnik przy najwyższej potędze jest liczbą dodatnią, więc zaczynamy nad osią

Z wykresu odczytujemy zbiór rozwiązań danej nierówności.
Do zbioru rozwiązań nierówności wymiernej należą te rozwiązania, które spełniają założenia, więc:
c) Najpierw określimy dziedzinę tej nierówności.
Dziedziną wyrażenia wymiernego jest zbiór tych liczb rzeczywistych, dla których mianownik ułamka jest różny od 0 (w zbiorze liczb rzeczywistych dzielenie przez 0 jest niewykonalne). Stąd otrzymujemy, że:
Zatem:
Rozwiązujemy nierówność.
Zapiszemy nierówność równoważną danej.
Pierwiastki zapiszemy w kolejności od najmniejszego do największego i określimy ich krotności.
Rysowanie wykresu zaczynamy od prawej strony.
Współczynnik przy najwyższej potędze jest liczbą dodatnią, więc zaczynamy nad osią

Z wykresu odczytujemy zbiór rozwiązań danej nierówności.
Do zbioru rozwiązań nierówności wymiernej należą te rozwiązania, które spełniają założenia, więc:
d) Najpierw określimy dziedzinę tej nierówności.
Dziedziną wyrażenia wymiernego jest zbiór tych liczb rzeczywistych, dla których mianownik ułamka jest różny od 0 (w zbiorze liczb rzeczywistych dzielenie przez 0 jest niewykonalne). Stąd otrzymujemy, że:
Zatem:
Rozwiązujemy nierówność.
Liczba -3 jest ujemna, więc liczba musi być dodatnia (by dany iloraz był ujemny). Wystarczy zatem rozwiązać nierówność.
Zatem:
Agnieszka Sermak
Nauczycielka matematyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

