a) Funkcja h przyjmuje dla tego samego argumentu wartość o 2 większą niż funkcja f. 

Na przykład: h(0)=f(0)+2 - wartość przyjmowana dla argumentu 0 przez funkcję h leży o 2 jednostki w górę względem wartości przyjmowanej dla argumentu 0 przez funkcję f.

Zatem tabelka dla funkcji h wygląda następująco:

x	-2	-1	0	1	2	3
h(x)	6(=4+2)	5(=3+2)	4(=2+2)	2 (=0+2)	3 (=1+2)	4 (=2+2)

Dziedzina funkcji h(x) jest taka sama jak dziedzina funkcji f(x).

Do zbiór wartości funkcji h(x) należą wartości o 2 większe od każdej kolejnej wartości funkcji f(x).

---

b) Funkcja h przyjmuje dla tego samego argumentu wartość o 7 mniejszą niż funkcja f. 

Na przykład: h(0)=f(0)-7 - wartość przyjmowana dla argumentu 0 przez funkcję h leży o 7 jednostek w dół względem wartości przyjmowanej dla argumentu 0 przez funkcję f.

Zatem tabelka dla funkcji h wygląda następująco:

x	-2	-1	0	1	2	3
h(x)	-3(=4-7)	-4(=3-7)	-5(=2-7)	-7 (=0-7)	-6 (=1-7)	-5 (=2-7)

Dziedzina funkcji h(x) jest taka sama jak dziedzina funkcji f(x).

Do zbiór wartości funkcji h(x) należą wartości o 7 mniejsze od każdej kolejnej wartości funkcji f(x).