Zauważmy, że funkcja g powstaje po przekształceniu wykresu funkcji f w symetrii względem osi x.
Zatem dla tych samych argumentów, funkcja g przyjmuje wartości przeciwne niż funkcja f.
Skąd dostajemy, że:
Funkcja g jest malejąca w przedziale (-oo, -1>;
Funkcja g jest stała w przedziale <-1; 2>;
Funkcja g jest rosnąca w przedziale <2, +oo).
Zauważmy, że funkcja g powstaje po przekształceniu wykresu funkcji f w symetrii względem osi y.
Zatem dla przeciwnych argumentów funkcje f i g przyjmują te same wartości.
Skąd dostajemy, że:
Funkcja g jest rosnąca w przedziale (-oo, -2>;
Funkcja g jest stała w przedziale <-2; 1>;
Funkcja g jest malejąca w przedziale <1, +oo).
Zauważmy, że funkcja g powstaje po przesunięciu wykresu funkcji f o 1 jednostkę w lewo (równolegle do osi y).
Skąd dostajemy, że:
Funkcja g jest rosnąca w przedziale (-oo, -2>;
Funkcja g jest stała w przedziale <-2; 1>;
Funkcja g jest malejąca w przedziale <1, +oo).
Zauważmy, że funkcja g powstaje po przekształceniu wykresu funkcji f w symetrii względem osi x i przesunięciu otrzymanego wykresu o 1 jednostkę w lewo (równolegle do osi y).
Skąd dostajemy, że:
Skąd dostajemy, że:
Funkcja g jest malejąca w przedziale (-oo, -2>;
Funkcja g jest stała w przedziale <-2; 1>;
Funkcja g jest rosnąca w przedziale <1, +oo).
Zauważmy, że funkcja g powstaje po przesunięciu wykresu funkcji f o 3 jednostki w górę (równolegle do osi x).
Skąd dostajemy, że:
Funkcja g jest rosnąca w przedziale (-oo, -1>;
Funkcja g jest stała w przedziale <-1; 2>;
Funkcja g jest malejąca w przedziale <2, +oo).
Zauważmy, że funkcja g powstaje po przekształceniu wykresu funkcji f w symetrii względem osi y i przesunięciu otrzymanego wykresu o 3 jednostki w górę (równolegle do osi x).
Skąd dostajemy, że:
Funkcja g jest rosnąca w przedziale (-oo, -2>;
Funkcja g jest stała w przedziale <-2; 1>;
Funkcja g jest malejąca w przedziale <1, +oo).
Paulina Adamska
Nauczycielka matematyki
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

