Wydajność pracy robotnika jest dana funkcją kwadratową. Współczynnik przy x² we wzorze funkcji jest ujemy, więc ramiona paraboli są skierowane do dołu. Oznacza to, że funkcja przyjmuje wartość największą w wierzchołku paraboli.

Aby wyznaczyć współrzędne wierzchołka paraboli, przekształcamy wzór funkcji f do postaci kanonicznej:

$f\left(x\right)=\frac{-x^2+6x+21}{2}=\frac{1}{2}\left(-x^2+6x+21\right)=-\frac{1}{2}\left(x^2-6x-21\right)=-\frac{1}{2}\left(x^2-6x+\underset{-21}{\underbrace{9-30}}\right)=-\frac{1}{2}\left[\left(x^2-6x+9\right)-30\right]=-\frac{1}{2}\left(x^2-6x+9\right)+15=-\frac{1}{2}{\left(x-3\right)}^2+15$  

Ze wzoru funkcji w postaci kanonicznej odczytujemy, że wierzchołkiem paraboli jest punkt (3, 15). Oznacza to, że wydajność pracownika jest największa po 3 h od rozpoczęcia pracy. Robotnik rozpoczyna pracę o godzinie 7⁰⁰, więc jego wydajność jest największa o godzinie 10⁰⁰.