a) Przyjmijmy, że x1, x2 ∈ (-oo, 1> lub x1, x2 ∈ <1, +oo) i x1<x2. Wówczas x2-x1>0.
- Przypadek I - x1, x2 ∈ (-oo, 1>
Wówczas:
Iloczyn liczb różnych znaków jest liczbą ujemną, więc f(x2)-f(x1)<0 i stąd f(x1)>f(x2). Zatem funkcja f jest malejąca w przedziale (-oo, 1>.
- Przypadek II - x1, x2 ∈ <1, +oo)
Wówczas:
Iloczyn dwóch liczb dodatnich jest liczbą dodatnią, więc f(x2)-f(x1)>0 i stąd f(x1)<f(x2). Zatem funkcja f jest rosnąca w przedziale <1, +oo).
b) Przyjmijmy, że x1, x2 ∈ (-oo, 0) lub x1, x2 ∈ (0, +oo) i x1<x2. Wówczas x1-x2<0 oraz x1x2>0 (w każdym z rozważanych przedziałów liczby mają ten sam znak, więc iloczyn dwóch liczb tych samych znaków jest zawsze dodatni).
Iloraz liczb różnych znaków jest liczbą ujemną, więc f(x2)-f(x1)<0 i stąd f(x1)>f(x2). Zatem funkcja f jest malejąca w przedziale (-oo, 0) oraz w przedziale (0, +oo).
c) Z definicji wartości bezwzględnej:
Zatem:
- Przypadek I
Przyjmijmy, że x1, x2 ∈ (-oo, 5> i x1<x2. Wówczas x1-x2<0.
f(x2)-f(x1)<0, wiec f(x1)>f(x2). Zatem funkcja f jest malejąca w przedziale (-oo, 5>.
- Przypadek II
Przyjmijmy, że x1, x2 ∈ <5, +oo) i x1<x2. Wówczas x2-x1>0.
f(x2)-f(x1)>0, wiec f(x1)<f(x2). Zatem funkcja f jest rosnąca w przedziale <5, +oo).
Dagmara Kowalczuk
Nauczycielka matematyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

