Wielościany foremne nazywane są także bryłami platońskimi, gdyż Platon (filozof grecki) jako pierwszy odnotował fakt istnienia ściśle określonej ich liczby. Było to na przełomie V i IV wieku p.n.e.

Do jego czasów znano jednak jedynie cztery z nich. Sam Platon pisząc Timajosa (jeden z dialogów Platona) nie wspomina jeszcze o dwunastościanie. Ten ostatni został odkryty dopiero przez Teajtetosa (ucznia Platona).

Nie istnieją wielościany foremne inne od przedstawionych powyżej.

Pitagoras udowodnił, że płaszczyzna dookoła punktu może być zapełniona jednolicie tylko trzema rodzajami wielokątów foremnych: trójkątami, kwadratami albo pięciokątami. Żeby powstało naroże potrzebne są co najmniej trzy ściany oraz suma kątów płaskich w wierzchołku musi być mniejsza od kata pełnego. Wszystkie ściany w przypadku brył platońskich są jednakowe. Zatem jeśli wielokąty foremne tego samego rodzaju maja utworzyć naroże, to takich kombinacji jest właśnie pięć.