PRZECZYTAJ! To ułatwi Ci zrozumienie rozwiązania i pracę nad tym zadaniem.

Uwaga! Czas passato remoto - czas przeszły historyczny.

Użycie:

• do mówienia o odległych faktach historycznych , przy czym wskazujemy na konkretną datę, okres czasu, np. Il conflitto terminò nel 1989. (Konflikt zakończył się w 1989r.),
• jako literacki odpowiednik passato prossimo (narracje w książkach, prasie), stosowany w języku pisanym np. pracach naukowych, np. "Lo presero i ferrovieri, e lo tennero qualche tempo alla stazione." Carlo Levi (Kolejarze wzięli go i zatrzymali chwilę na dworcu.),
• do wyrażania czynności mających miejsce w odległej przeszłości (bez związku z teraźniejszością), lub do wyrażania czynności z przeszłości do których mamy obojętny stosunek emocjonalny, np. Da bambina ebbi le lezioni di canto. (Jako dziecko miałam lekcje śpiewu - nie wiemy, czy ma to jakikolwiek wpływ na teraźniejszość.)

Budowa:

Czas passato remoto jest czasem  prostym tj. nie występuje tutaj czasownik posiłkowy, a w poszczególnych osobach stosujemy odpowiednio odmieniony czasownik. Dla czasowników regularnych dodajemy końcówki do tematu bezokolicznika:

• koniugacja pierwsza -are - końcówki: -ai, -asti, -ò, -ammo, -aste, -arono.
• koniugacja druga -ere - końcówki: -ei/-etti, -esti, -é/-ette, -emmo, -este, -erono/-ettero.
• koniugacja trzecia -ire -  końcówki:  -ii, -isti, -ì, -immo, -iste, -irono.

Czasowniki nieregularne:

Odmiany czasowników essere, avere, fare, dire, dare, należy nauczyć się na pamięć. 

ESSERE: fu, fosti, fu, fummo, foste, furono

AVERE: ebbi, avesti, ebbe, avemmo, aveste, ebbero

FARE: feci, facesti, fece, facemmo, faceste, fecero

DIRE: dissi, dicesti, disse, dicemmo, diceste, dissero

DARE: diedi (detti), desti, diede (dette), demmo, deste, diedero (dettero)

Przy pozostałych czasownikach nieregularnych, można wspomóc się pewnym algorytmem odmiany:

• czasowniki nieregularne poza wymienionymi powyżej mają nieregularną tylko pierwszą i trzecią osobę liczby pojedynczej oraz trzecią osobę liczby mnogiej. Można by je więc uznać za czasowniki regularne z obocznością, gdyż znając tylko ich pierwszą osobę liczby pojedynczej możemy w łatwy sposób wydedukować pozostałe przypadki przy odmianie przez osoby,
• pierwsza osoba liczby pojedynczej kończy się na -si, trzeba zapoznać się z tematem czasownika,
• od pierwszej osoby liczby pojedynczej odcinamy końcówkę -si i dodajemy końcówkę  -se w celu otrzymania trzeciej osoby liczby pojedynczej,
• od pierwszej osoby liczby pojedynczej odcinamy końcówkę -si i dodajemy końcówkę -sero w celu otrzymania trzeciej osoby liczby mnogiej,
• pozostałe osoby liczby pojedynczej (2) i mnogiej (1,3) tworzymy w sposób regularny.

Spójrzmy na odmianę czasownika METTERE: misi, mettesti, mise, mettemmo, metteste, misero.