Zaimki dzierżawcze dzielimy na zaimki przymiotne dzierżawcze (aggettivi possessivi - występują z rzeczownikiem) i zaimki rzeczowne dzierżawcze (pronomi possessivi - zastępują rzeczownik). 

• w języku włoskim rodzaj zaimków dzierżawczych zależy od rodzaju i liczby rzeczownika posiadanego: la sua casa - oznacza "jego dom" lub "jej dom" il suo cane - oznacza "jego pies" lub "jej pies";

• zaimek dzierżawczy zawsze uzgadnia się z liczbą i rodzajem rzeczownika;

• jeśli zaimek dzierżawczy znajduje się przed rzeczownikiem, zawsze występuje z rodzajnikiem: la mia casa - mój dom;

• pomiędzy zaimkiem dzierżawczym a rzeczownikiem może występować przymiotnik: la mia nuova casa - mój nowy dom.

Opuszczanie rodzajnika

Rodzajnik opuszczamy w następujących przypadkach:

• w określeniach pokrewieństwa w liczbie pojedynczej, np.: mio padre - mój ojciec, mia madre - moja matka, mia sorella - moja siostra, mia moglie - moja żona;

• gdy przymiotnik dzierżawczy jest poprzedzony czasownikami essere – być lub diventare – zostać, stać się, na przykład:  Sono suoi questi libri. – To są jego książki. È vostro questo cane? – To wasz pies?

Wyjątki:
Nie opuszczamy rodzajnika w zdrobnieniach, w liczbie mnogiej rzeczownika, ani przed loro, np. la mia mammina - moja mamusia, la loro madre - ich matka.

Uzupełnij zdania pasującym przymiotnikiem dzierżawczym i jeśli to konieczne - rodzajnikiem. Uwaga! Możliwe są różne odpowiedzi.

---

1. mia