Uwaga! Tryb łączący w czasie teraźniejszym występuje:

• w zdaniach podrzędnych, wprowadzonych spójnikiem che, wyrażających pragnienie/życzenie, żądanie/apel lub wątpliwość,
• w zdaniach podrzędnych, po określonych spójnikach, takich jak m.in.: affinchè (aby), benchè (chociaż), purchè (jeżeli), a condizione che (pod warunkiem, że), meno che (chyba, że), prima che (zanim), sebbene (pomimo, że), senza che (tak, żeby), di modo che (tak, że),
• w zdaniach wprowadzonych przez wyrażenia bezosobowe przy użyciu spójnika che np.: occorre che (trzeba, żeby), è neccesario che (to konieczne, aby),
• w zdaniach, w których zastosowano szyk przestawny, np.: Che sia bella, lo sanno tutti. (To że jest ładna, wszyscy wiedzą.)

Formy dla czasowników regularnych:

- koniugacja I -are, przyjmuje końcówki: -i, -i, -i, -iamo, -iate, -ino,
- koniugacja I -ere i III -ire przyjmuje końcówki: -a, -a, -a, -iamo, -iate, -ano, czasowniki odmieniające się wg. III koniugacji, II grupy przyjmują końcówki: -isca, -isca, - isca, -iamo, -iate, -iscano.

Uwaga! Jeżeli w zdaniu nadrzędnym i podrzędnym występuje ten sam podmiot, używamy przyimka DI + bezokolicznika, np. Penso di essere sano. (Ja myślę, że /ja/ jestem zdrowy.)

Congiuntivo passato. Jeśli czasownik wprowadzający tryb łączący jest w czasie teraźniejszym, to tryb łączący odmienimy w czasie teraźniejszym, jeśli wyraża czynność równoczesną, albo przyszłą, w czasie przeszłym natomiast, jeśli wyraża czynność uprzednią, np.:

Penso che sia una buona idea. (Myślę, że to dobry pomysł.) Credo che abbia cambiato il lavoro. (Myślę, że zmienił/a pracę.)

Il congiuntivo passato tworzymy w następujący sposób: czasownik posiłkowy avere bądź essere odmieniamy w trybie łączącym w czasie teraźniejszym i dodajemy imiesłów bierny il participio passato, np. Penso che lui abbia avuto un cane. (Sądzę, że on miał psa.)

---

Tryb łączący. W czasie teraźniejszym, czy przeszłym? Usuń niepasujący czas.

1. sia, consumino (Sądzę że dziś ludzie są skłonni wydać dużo na produkty spożywcze. Ważne jest istotnie, żeby ludzie jedli jakościowe produkty.)
Uzasadnienie: obydwie części zdania dotyczą teraźniejszości, należy zastosować tryb łączący w czasie teraźniejszym.

2. piaccia, abbia scelto (Nie sądzę, że Alberto lubi swoją nową pracę. Uważam, że wybrał ją jedynie z powodów finansowych.)
Uzasadnienie: pierwsza część zdania dotyczy teraźniejszości, należy zastosować tryb łączący w czasie teraźniejszym, druga dotyczy przeszłości, należy więc użyć trybu łączącego w czasie przeszłym.

3. abbia avuto, sia rimasto (Obawiam się, że mój syn miał wypadek. To już będą ze dwie godziny, jak na niego czekam. Albo może też być po prostu tak, że jak zwykle, został z pustym bakiem.)
Uzasadnienie: obydwie części zdania dotyczą przeszłości, należy więc użyć trybu łączącego w czasie przeszłym.

4. abbiano, sia diventata (Ale to nie do pomyślenia, że również sześcioletnie dzieci mają smartfony. Wydaje mi się, że ta sprawa z telefonami komórkowymi w ostatnim czasie we Włoszech to stała się jakimś natręctwem.)
Uzasadnienie: pierwsza część zdania dotyczy teraźniejszości, należy zastosować tryb łączący w czasie teraźniejszym, druga dotyczy przeszłości, należy więc użyć trybu łączącego w czasie przeszłym.

5. sia, abbia speso (Uważam, że należy wydawać pieniądze na odzież i kosmetyki. W końcu każdy z nas musi dbać o swój wygląd zewnętrzny. Chociaż uważam za przesadę to, że moja córka wydała wczoraj majątek na jeansy.)
Uzasadnienie: pierwsza część zdania dotyczy teraźniejszości, należy zastosować tryb łączący w czasie teraźniejszym, druga dotyczy przeszłości, należy więc użyć trybu łączącego w czasie przeszłym.

6. abbia pagato (Uważam, że Anna wydała w ubiegłe wakacje na swój urlop bardzo dużo.)
Uzasadnienie: zdanie podrzędne dotyczy przeszłości, należy więc użyć trybu łączącego w czasie przeszłym.

7. sia andato (Ale jesteś pewien, że wczoraj twój syn poszedł do szkoły?)
Uzasadnienie: zdanie podrzędne dotyczy przeszłości, należy więc użyć trybu łączącego w czasie przeszłym.