Uwaga! Zaimki dzierżawcze dzielimy na zaimki przymiotne dzierżawcze (aggettivi possessivi - występują z rzeczownikiem) i zaimki rzeczowne dzierżawcze (pronomi possessivi - zastępują rzeczownik).
W języku włoskim rodzaj zaimków dzierżawczych zależy od rodzaju i liczby rzeczownika posiadanego, zawsze uzgadnia się go z liczbą i rodzajem rzeczownika, np.:
la sua casa - oznacza "jego dom" lub "jej dom"
il suo cane - oznacza "jego pies" lub "jej pies"
jeśli zaimek dzierżawczy znajduje się przed rzeczownikiem, zawsze występuje z rodzajnikiem
la mia gatta - moja kotka
pomiędzy zaimkiem dzierżawczym a rzeczownikiem może występować przymiotnik, np. la mia dolce casa - mój wspaniały dom.

Rodzajnik opuszczamy w następujących przypadkach:

• w określeniach pokrewieństwa w liczbie pojedynczej,
  mio padre - mój ojciec
  mia sorella - moja siostra
• gdy przymiotnik dzierżawczy jest poprzedzony czasownikami essere – być lub diventare – zostać, stać się, na przykład: 
  Sono suoi questi libri. – To są jego książki.
  È vostro questo cane? – To wasz pies?

Wyjątki: nie opuszczamy rodzajnika w zdrobnieniach, w liczbie mnogiej rzeczownika oznaczającego członka rodziny, ani przed loro, np.:

la mia mammina - moja mamusia
la loro madre - ich matka
i miei cugini - moi kuzyni

Opuszczamy rodzajniki także w zwrotach wykrzyknikowych skierowanych do kogoś.

Amore mio! - kochanie moje!
Mia cara! - moja droga!

---

Uzupełnij krótkie dialogi przymiotnikami dzierżawczymi i tam, gdzie to konieczne, rodzajnikami.

1. tua, mio