Uwaga! Tryb congiuntivo jest trybem łączącym. Jego formy występują w:

zdaniach podrzędnych, wprowadzonych spójnikiem che, wyrażających pragnienie/życzenie, żądanie/apel lub wątpliwość,

zdaniach podrzędnych, po określonych spójnikach, takich jak m.in.: affinchè, benchè, purchè, a condizione che, a meno che, prima che, sebbene, senza che, di modo che,

zdaniach wprowadzonych przez wyrażenia bezosobowe przy użyciu spójnika che np.: occorre che, è neccesario che,

zdaniach, w których zastosowano szyk przestawny, np.: Che fosse bella, lo sapevano tutti.

W przypadku zgodności czasów w trybie łączącym (la concordanza dei tempi al congiuntivo), należy pamiętać, że:

- congiuntivo presente używamy wyłącznie wtedy, jeśli cały kontekst wypowiedzi dotyczy teraźniejszości, np. Penso (adesso) che lei sia intelligente. (Myślę, że ona jest mądra.)

- congiuntivo passato używamy wtedy, gdy czasownik wprowadzający jest czasie teraźniejszym, ale kontekst dotyczy przeszłości, np. Penso (adesso) che lui sia partito. (Sądzę, że wyjechał.)

- congiuntivo imperfetto używamy wtedy, gdy czasownik wprowadzający jest w czasie przeszłym, a kontekst dotyczy czynności równoległej, np. Pensavo che fosse interessante. (Myślałem, że to jest ciekawe.) Używamy go również wtedy, gdy w zdaniu wprowadzającym zastosowany jest tryb warunkowy, np. Vorrei che acetassi un unvito. (Chciałbym/abym, abyś przyjął/ęła zaproszenie.)

- congiuntivo trapassato używamy wtedy, gdy czasownik wprowadzający jest w czasie przeszłym, a kontekst dotyczy czynności uprzedniej, np. Pensavo che fosse stato partito. (Myślałem, że już wyjechał.)

Uzupełnij zdania trybem oznajmującym, albo łączącym.

1. Credevo che a Lingue non si dovesse studiare tanto, ma preparare il primo esame non è stato affatto facile! (Myślałem/am, że w szkole Lingua nie trzeba się dużo uczyć, ale przygotowanie się do pierwszego egzaminu wcale nie było łatwe.)

Uzasadnienie: Zdanie wprowadzające jest w czasie przeszłym niedokonanym.