Uwaga! Zaimki i przymiotniki dzierżawcze

Zaimki dzierżawcze dzielimy na zaimki przymiotne dzierżawcze (aggettivi possessivi - występują z rzeczownikiem) i zaimki rzeczowne dzierżawcze (pronomi possessivi - zastępują rzeczownik). 

• w języku włoskim rodzaj zaimków dzierżawczych zależy od rodzaju i liczby rzeczownika posiadanego:
  la sua casa - oznacza "jego dom" lub "jej dom"
  il suo cane - oznacza "jego pies" lub "jej pies"
  
• zaimek dzierżawczy zawsze uzgadnia się z liczbą i rodzajem rzeczownika,
• pomiędzy zaimkiem dzierżawczym a rzeczownikiem może występować przymiotnik, np.   - mój cudowny dom.
• jeśli zaimek dzierżawczy znajduje się przed rzeczownikiem, zawsze występuje z rodzajnikiem, np.: la mia camera - mój pokój,

WYJĄTEK: OPUSZCZAMY RODZAJNIK przy określeniach pokrewieństwa w liczbie pojedynczej:

mio padre - mój ojciec
mio madre - moja matka
mia sorella - moja siostra
mia moglie - moja żona

Uwaga!

Nie opuszczamy rodzajnika w zdrobnieniach, w liczbie mnogiej rzeczownika, ani przed loro,

la mia mammina - moja mamusia

la loro madre - ich matka

i miei cugini - moi kuzyni

ani w zwrotach wykrzyknikowych skierowanych do kogoś, np.: Amore mio! - kochanie moje! Mia cara! - moja droga!

 

FORMY:

OSOBA	LICZBA POJEDYNCZA		LICZBA MNOGA
	RODZAJ MĘSKI	RODZAJ ŻEŃSKI	RODZAJ MĘSKI	RODZAJ ŻEŃSKI
IO -ja	MIO (mój)	MIA (moja)	MIEI (moi)	MIE (moje)
TU -ty	TUO (twój)	TUA (twoja)	TUOI (twoi)	TUE (moi)
LUI/LEI -on/ona	SUO (jego/jej)	SUA (jego/jej)	SUOI (jego/jej)	SUE (jego/jej)
NOI -my	NOSTRO (nasz)	NOSTRA (nasza)	NOSTRI (nasi)	NOSTRE (nasze)
VOI -wy	VOSTRO (wasz)	VOSTRA (wasza)	VOSTRI (wasi)	VOSTRE (wasze)
LORO - oni	LORO (ich)	LORO (ich)	LORO (ich)	LORO (ich)

 

---

Uzupełnij zdania przymiotnikami dzierżawczymi z rodzajnikiem, albo bez rodzajnika, jak w przykładzie. 

 

1. Stefano, tuo fratello lavora ancora all'Università di Bologna? (Stefano, czy twój brat nadal pracuje na uniwersytecie w Bolonii?)

Uzasadnienie: członek rodziny w liczbie pojedynczej, opuszczamy rodzajnik. 

 2. Luisa ha 25 anni, ma per me resta sempre la mia sorellina. (Luisa ma 25 lat, ale dla mnie zawsze jest moją młodszą siostrą.)

Uzasadnienie: członek rodziny w liczbie pojedynczej, ale w zdrobniałej formie, nie opuszczamy rodzajnika. 

3. Mia sorella ed io siamo ancora giovani e viviamo con i nostri genitori. (Moja siostra i ja jesteśmy jeszcze młode, i mieszkamy z naszymi rodzicami.)

Uzasadnienie: przed rzeczownikiem oznaczającym członka rodziny w liczbie pojedynczej opuścimy rodzajnik, w liczbie mnogiej użyjemy rodzajnika.

4. Al cenone a casa mia sono venuti tutti i miei zii e hanno portato anche i loro figli. (Wszyscy moi wujkowie przyszli do mnie na kolację, i przyprowadzili swoje dzieci.)

Uzasadnienie: przed rzeczownikiem oznaczającym członka rodziny mnogiej użyjemy rodzajnika.

5. Mario e suo cugino studiano Matematica all'Università di Napoli. (Mario i jego kuzyn studiują matematykę na uniwersytecie w Neapolu.)

Uzasadnienie: przed rzeczownikiem oznaczającym członka rodziny w liczbie pojedynczej nie użyjemy rodzajnika.

6. Gli italiani amano passare il fine settimana con la loro famiglia. (Włosi uwielbiają spędzać weekend ze swoją rodziną)

Uzasadnienie: przed formą przymiotnika dzierżawczego loro zawsze używamy rodzajnika.

7. Ragazze, vostri zii abitano ancora in Inghilterra? (Dziewczyny, czy wasi wujowie nadal mieszkają w Anglii?)

Uzasadnienie: przed rzeczownikiem oznaczającym członka rodziny mnogiej użyjemy rodzajnika.

8. Signor Bertoli, c'è sua moglie al telefono. (Panie Bertoli, pana żona przy telefonie.)

Uzasadnienie: przed rzeczownikiem oznaczającym członka rodziny w liczbie pojedynczej nie użyjemy rodzajnika.

9. Marcella, come si chiama tuo padre? (Marcella, jak ma na imię twój ojciec?)

Uzasadnienie: przed rzeczownikiem oznaczającym członka rodziny w liczbie pojedynczej nie użyjemy rodzajnika.