Один человек разговаривал с Богом о рае и аде. И Бог сказал тому человеку:

- Идём, я покажу тебе ад. Они вошли в комнату, где вокруг котла с супом сидели люди. Все они были голодны и очень мучились от этого. У каждого из них была ложка, которой можно было зачерпнуть в котле, но ложки были длиннее их рук, и поднести ложку ко рту было невозможно. Эти люди очень страдали.

- Идём, тебе я покажу тебе рай, - сказал Бог через некоторое время. Они вошли в другую комнату. Она выглядела как первая - котёл с супом, люди вокруг него с длинными ложками. Но все были счастливы и сыты.

- Не понимаю, - сказал мужчина. - Почему эти люди счастливы, а те несчастны, ведь всё одинаковое? Бог улыбнулся.

- Всё очень просто, ответил он. - Здесь они научились кормить друг друга.

Tłumaczenie:

Pewien człowiek rozmawiał z Bogiem o niebie i piekle. I Bóg powiedział do tego człowieka:

- Chodź, pokażę ci piekło. Weszli do pokoju, w którym ludzie siedzieli wokół kotła z zupą. Wszyscy byli głodni i bardzo cierpieli z tego powodu. Każdy z nich miał łyżkę, którą można było zanurzyć w kotle, ale łyżki były dłuższe niż ich ręce i nie można było przyłożyć łyżki do ust. Ci ludzie bardzo cierpieli.

- Chodź, pokażę Ci niebo - powiedział Bóg po chwili. Weszli do innego pokoju. Wyglądała jak pierwsza - kocioł z zupą, ludzie wokół niego z długimi łyżkami. Ale wszyscy byli szczęśliwi i syci.

- Nie rozumiem - powiedział mężczyzna. - Dlaczego ci ludzie są szczęśliwi, a tamci nieszczęśliwi, przecież wszystko jest takie samo? Bóg uśmiechnął się.

- To bardzo proste - odpowiedział. - Tutaj nauczyli się karmić się nawzajem.