Przykładowo:

Słowa „człowiek nie kamień” oraz cały cykl Trenów świadczą o zweryfikowaniu stoickiej postawy wobec cierpienia. Jan Kochanowski doświadczył ogromnej tragedii i przekonał się, że zachowanie całkowitej obojętności oraz dystansu wobec nieszczęścia jest niemożliwe. O człowieczeństwie świadczy właśnie zdolność do odczuwania bólu, a żal i rozpacz są naturalną reakcją na stratę bliskiej osoby.